ടോക്സിക് [സാത്യകി] 556

ഞാൻ പറഞ്ഞു

‘പിന്നെ എന്താ ഇപ്പോളത്തെ സ്റ്റൈൽ..?

സുനി ചോദിച്ചു

‘ഏതെങ്കിലും ഒരു ലോബ്ബിയിലോ കൂട്ടത്തിലോ കയറി പറ്റുക. പിന്നെ അവരുടെ പടങ്ങളിൽ ഒക്കെ വർക്ക്‌ കിട്ടും.. അതാണ് എന്റെ മുന്നിലുള്ള മാർഗം..’

ഞാൻ പറഞ്ഞു

‘എന്നിട്ടു നീ ഏത് ലോബി ആണ് കേറാൻ പോകുന്നത്..? ട്രിവാൻഡ്രം ലോബിയോ മട്ടാഞ്ചേരി ലോബിയോ…?

സുനി എന്നെ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു

‘അതൊക്കെ ബഡാ ടീം അല്ലേ.. നമുക്ക് ഇപ്പൊ അതിലൊന്നും ചാടി കേറാൻ പറ്റില്ല.. ആദ്യം ചെറിയ ചെറിയ ടീമിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി പറ്റണം..’

ഞാൻ എന്റെ പ്ലാൻ വ്യക്തമാക്കി..

‘പിന്നെ ഇവിടെ നിന്റെ കൂടെ പ്രൊഡക്ഷൻ ടീമിൽ പണി എടുക്കുന്നത് കഞ്ഞി കുടിച്ചു പോകാൻ മാത്രം അല്ല.. ഇത്രയും വലിയൊരു ബാനറിന്റെ കീഴിൽ വരുമ്പോ ഒരുപാട് കണക്ഷൻ കിട്ടും. അതൊക്കെ നമുക്ക് ഭാവിയിൽ useful ആയിരിക്കും..’

‘നീ പണ്ട് ഇതേ പോലെ വലിയ തള്ള് നടത്തി മൂഞ്ചി പോയത് മറന്നോ…?

എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിരാശജനകമായ നിമിഷത്തെ കുറിച്ച് സുനി എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു

‘ഒരു സിനിമ നിന്ന് പോവുന്നത് പുതുമ ഒന്നുമല്ല.. വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്ത പടത്തിൽ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചാൻസ് കിട്ടും..’

ഞാൻ പറഞ്ഞു

സിനിമ മോഹം കൊണ്ടു വീട് വീട്ടിറങ്ങിയ സമയത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സൗഹൃദം ആണ് വിഷ്ണു. ആളും എന്നെ പോലൊരു സിനിമ മോഹി.. ഞാൻ നടനാകാൻ വെയിൽ കൊണ്ടു നടന്നപ്പോൾ അവൻ അവന്റെ കഥ സിനിമ ആക്കാൻ പ്രൊഡ്യൂസർമാരെയും ഡയറക്ടർമാരുടെയും പുറകെ നടന്നു..

അങ്ങനെ കുറേ ട്രൈ ചെയ്തു ഒടുവിൽ ഒരു കഥ സ്വന്തം ആയി സംവിധാനം ചെയ്യാമെന്ന തീരുമാനത്തിൽ വിഷ്ണു എത്തി. ചെറിയ ബഡ്ജറ്റ് ൽ ഉള്ള ഒരു അടി പടം ആയിരുന്നു. അതിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒരാളായി എനിക്കും വേഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ കുറേ പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം ആ സിനിമ എങ്ങും എത്തിയില്ല. ഷൂട്ട് മുടങ്ങി ആ സിനിമ പാതിവഴിയിൽ അവസാനിച്ചു.. എനിക്ക് ആദ്യമായ് മുഴുനീള വേഷം ലഭിച്ച സിനിമ അങ്ങനെയും ആയി. അതിനെ കുറിച്ചാണ് സുനി പറഞ്ഞത്..