വിസ്മയ 2 [Vashalan] 107

​രാഘവൻ: “ആഹ്… സരസൂ… മതി… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരുമെന്ന് തോന്നുന്നു. നീ എന്തിനാ ഇന്ന് ഇത്രയും ആവേശത്തിൽ?”

​സരസ്വതി പതുക്കെ തലയുയർത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ രാഘവന്റെ മദനജലത്തിന്റെ നേർത്ത നനവുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി, വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് അമർത്തിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

​സരസ്വതി: “ഏട്ടാ… നമുക്ക് കിട്ടുന്ന ഈ സുഖമുണ്ടല്ലോ, അത് എത്ര വലുതാണെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് ശരിക്കും അറിയുന്നത്. പക്ഷേ പാവം നമ്മുടെ മോൾ… അവളെ ഓർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു. അവൾക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ഒരു അറിവുമില്ലല്ലോ.”

​രാഘവൻ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിലായിരുന്നെങ്കിലും ‘മോൾ’ എന്ന വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് തണുത്തു. എങ്കിലും സരസ്വതിയുടെ കൈകൾ അപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുണ്ണയിൽ താളാത്മകമായി ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​രാഘവൻ: “സരസൂ… നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ അവളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്? അവൾ കുട്ടിയല്ലേ… അവൾ ഇതൊക്കെ പതുക്കെ അറിഞ്ഞോളും.”

സരസ്വതി തന്റെ പ്ലാൻ വളരെ തന്ത്രപൂർവ്വമാണ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയത്. രാഘവന്റെ കുണ്ണയിലുള്ള അവളുടെ വിരലുകളുടെ താളം ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെ അവൾ മകൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി അച്ഛന്റെ ചെവിയിൽ ഓതിക്കൊടുത്തു.

​സരസ്വതി: “അതല്ല ഏട്ടാ… അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പതിനെട്ട് വയസ്സായി. അവൾ ഇന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ച കാര്യങ്ങൾ

കേട്ടാൽ ഏട്ടൻ ഞെട്ടിപ്പോകും. നമ്മൾ ഇത്രയും കാലം ഇതൊക്കെ ഒളിച്ചു വെച്ചു, പക്ഷേ അവൾക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ധാരണയുണ്ട്. ‘അമ്മേ, അച്ഛൻ അമ്മയെ നക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി’ എന്നാ അവൾ പറയുന്നത്. അവൾക്ക് ഇതിന്റെ സുഖമെന്താണെന്നും, കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ താൻ ഒരു മരത്തടി പോലെ ഇരിക്കേണ്ടി വരുമോ എന്നുമൊക്കെയാ അവളുടെ പേടി.”