വിസ്മയ 2 [Vashalan] 107

സരസ്വതിയുടെ വിരലുകൾ രാഘവന്റെ ലിംഗത്തിൽ താളാത്മകമായി ചലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മകളുടെ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടതോടെ രാഘവന്റെ ഉള്ളിലെ അച്ഛൻ ഉണർന്നു. അയാൾ സുഖത്തിന്റെ ആ ലഹരിയിലും ഒന്ന് പിടഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

​രാഘവൻ: “സരസൂ… നീ എന്ത് ഭ്രാന്താണ് ഈ പറയുന്നത്? അവൾ അങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിച്ചെന്ന് കരുതി നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് അവൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കണം എന്നാണോ? അത്… അത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.”

​സരസ്വതി: “ഏട്ടാ… ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. അവൾ ചോദിച്ചതിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോ? നമ്മൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ അവൾ ഇത് എവിടെ പോയി പഠിക്കും? ഫോണിലെ വീഡിയോ കണ്ടാൽ എല്ലാം പഠിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവൾ പറയുന്നത്

എത്ര ശരിയാണ്.”

​രാഘവൻ: “അതിന് ഞാൻ അവളെ സഹായിക്കണോ? ഞാൻ അവളുടെ അച്ഛനല്ലേ സരസൂ… എന്റെ മുന്നിൽ അവൾ വന്ന് നിൽക്കുന്നതും, ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ… അത് അവൾ നോക്കി നിൽക്കുന്നതും… വേണ്ട സരസൂ, ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു. നാളെ ഞാൻ എങ്ങനെ അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കും?”

​സരസ്വതി പതുക്കെ രാഘവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് പതുക്കെ ഉരസിക്കൊണ്ട് അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

​സരസ്വതി: “മുഖത്ത് നോക്കാൻ എന്തിനാ ഏട്ടാ പേടിക്കുന്നത്? അവൾക്ക് അച്ഛനോടുള്ള ബഹുമാനം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ. സ്വന്തം അച്ഛന്റെ കരുത്ത് നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ

അവൾക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടല്ലോ… അത് വേറെ എവിടെ നിന്ന് കിട്ടും? നമ്മൾ അവളെ ഒരു ലോകവിവരം ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയായി വളർത്തണോ അതോ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിവുള്ള ഒരു പെണ്ണായി വളർത്തണോ?”