അഭിജിത്ത്: “എന്താടി വിസ്മയേ… നീ
ഈ വീട്ടിൽ വസ്ത്രമില്ലാത്തവരുടെ സംഘടന തുടങ്ങിയോ? നേരം ഇത്രയുമായിട്ടും ഒരു ഷർട്ട് പോലും ഇടാതെയാണോ നീ ഇങ്ങനെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഇത്തിരിയെങ്കിലും നാണമുണ്ടോ?”
വിസ്മയ നാണത്തോടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി: “അമ്മേ… എന്റെ ടീഷർട്ട് എവിടെ? ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് മുറിയിൽ കാണുന്നില്ല.”
അഭിജിത്ത് വീണ്ടും ശകാരിച്ചു: “ഷർട്ട് ഇല്ലെങ്കിൽ നീ മുറിയിൽ ഇരിക്കണം. അല്ലാതെ ഈ നനഞ്ഞ തോർത്തും കെട്ടി അച്ഛന്റെയും എന്റെയും മുന്നിലേക്ക് വരികയല്ല വേണ്ടത്. കണ്ടാൽ തോന്നും വലിയ മോഡലാണെന്ന്!”
അഭിജിത്തിന്റെ ഈ പരൂഷമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ രാഘവൻ പതുക്കെ ഇടപെട്ടു. മകളുടെ നഗ്നതയെ താൻ ഇന്നലെ രാത്രി അത്രയും
ആസ്വദിച്ചതാണല്ലോ എന്ന ചിന്ത അയാളിൽ ഒരു ചെറിയ ലഹരിയുണ്ടാക്കി.
രാഘവൻ: “അഭിജിത്തേ… നീ അവളെ ഇങ്ങനെ വഴക്ക് പറയാതെടാ. അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്നതല്ലേ? അവളുടെ വീട്ടിൽ അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ നടക്കട്ടെ. അതിന് നീ എന്തിനാ ഇത്ര ചൂടാവുന്നത്? മോൾ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി വാ.”
അച്ഛന്റെ ഈ അപ്രതീക്ഷിത പിന്തുണ കേട്ട് അഭിജിത്ത് വല്ലാതെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. സാധാരണ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ ഗൗരവം കാണിക്കാറുള്ള അച്ഛൻ ഇന്ന് വിസ്മയയെ ഇത്രയധികം സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത് അവന് ഒട്ടും മനസ്സിലായില്ല. അമ്മ സരസ്വതിയും മൗനമായി അത് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി.
വിസ്മയയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ
