“ജയേട്ടാ…” അവൾക്ക് അത്രയേ പറയാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ചെറുത്തുനിൽപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ലാതെ, പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ അവൾ തന്റെ ശരീരത്തെ ആ പഴയ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ അവരുടെ കൈകളിലേക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിന് പിൻഭാഗത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ സ്വാതി സുഖം കൊണ്ട് പതിയെ ഞരങ്ങിപ്പോയി.
സ്വാതിയുടെ ആ ചെറിയ ഞരക്കം കേട്ടപ്പോൾ ജയചന്ദ്രന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു. അയാൾ അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഈ സമയം പുറകിൽ നിന്ന രാധാമണി പതിയെ സ്വാതിയിൽ നിന്നും മാറിനിന്നു. സ്വാതി ഒന്ന് കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ, രാധാമണി തന്റെ സാരിയുടെ കുത്ത് അഴിച്ചുമാറ്റുകയായിരുന്നു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, സാരി മുഴുവനായി അഴിച്ച് ആ പഴയ തടിക്കട്ടിലിലേക്ക് ചുരുട്ടിയിട്ടിട്ട്, വെറും ബ്ലൗസും അടിപ്പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന രാധാമണിയെ സ്വാതി കണ്ടു. ആ പ്രായത്തിലും അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ ആ ഇറുകിയ ബ്ലൗസിലും പാവാടയിലും വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു.
രാധാമണിയുടെ ആ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ ഇനി അവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് സ്വാതിക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധ്യമായി. നാണവും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു സുഖവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.
രാധാമണി ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ജയചന്ദ്രനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പിന്നെ അയാളുടെ നോട്ടം മുഴുവനായി സ്വാതിയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നീണ്ടു. അയാൾ തന്റെ വലതുകൈ സ്വാതിയുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലൂടെ വെച്ച് അവളുടെ മുഖം പതിയെ ഉയർത്തി. സ്വാതിയുടെ പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലേക്കും കിതയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്കും അയാൾ നോക്കി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അയാളുടെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
