ആ കാഴ്ച കണ്ട മാധവന് ആ നിമിഷം തന്നെ വികാരമാളി. ഒപ്പം കവിൾ പാട് കാണിച്ചുള്ള അവളുടെ ചിരിയും നോട്ടവും ചുണ്ട് കൂർപ്പിക്കലും കണ്ട് കയ്യിൽ നിന്ന് പേന വിട്ടു പോയി.
അയാളുടെയാ വികാരം നിറഞ്ഞ അസ്വസ്ഥത കണ്ട് അവൾക്ക് ചിരി വന്നു.
“എന്താ എഴുതുന്നെ..?”
അയാളുടെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ വശ്യമായി നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പുഞ്ചിരിയുതിർത്തി ചോദിച്ചു.
“മില്ലിലെ കണക്ക്..”
“ഞാനെഴുതി തരണോ..?”
“ആ വാ..”
അയാള് കസേര പുറകിലേക്ക് നീക്കി മടിത്തടം കാണിച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു. മുണ്ടുയർന്ന മുഴപ്പ് കാണാം.!
കുറുമ്പ് കാണിക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ നീങ്ങി, മാധവന്റെ മടിത്തടത്തിലമർന്ന് കുണ്ടി വിരിയിച്ച് ഇരുന്നു.
മുട്ടകളെ വിരിയിക്കാൻ അമ്മക്കോഴി അടയിരിക്കുന്നത് പോലെ മാധവന്റെ മണികൾക്ക് ചൂട് നൽകാനെന്ന വണ്ണം പതിഞ്ഞമ്മർന്നയാ മൃദു മാംസം അയാളുടെ തുടകളെ പൂർണമായും മൂടിയിരുന്നു.
മാധവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പേന വാങ്ങി അവൾ എഴുതാൻ തയ്യാറായി. സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി മാധവൻ അവളെയും കൊണ്ട് അല്പം പൊങ്ങി കസേര മുന്നോട്ടാക്കി വച്ചു.
“എന്താ എഴുതണ്ടേ പറയ്..”
വികാരത്തിന്റെ നേർമയുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ സ്വരത്തിന്. കുണ്ടിയുരച്ചു വച്ച്, അയാളുടെ മുഴപ്പിനെ വിടവിൽ ചുംബിപ്പിച്ച സ്പർശനത്തിന്റെ തൃപ്തി.
“ഞാൻ കൂട്ടിവച്ച കണക്ക് കണ്ടോ.?”
“ആ കണ്ടു.. ഇതെത്രയാ മൂന്ന് ലക്ഷമോ..??”
“കറക്റ്റ്..അതിനപ്പുറത്തെഴുത്..”
“മ്മ് പറയ്..”
“ഇരുപത്തി അയ്യായിരം..”
അശ്വതി എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോൾ മാധവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചിത്ര വര തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ബ്രോ പുതിയ കഥ വല്ലതും എഴുതി തുടങ്ങിയോ.
bro പുതിയ കഥ എഴുതി തുടങ്ങിയോ.. ഒരു അപ്ഡേറ്റ് തരൂ