“മ്മ്..”
അവളെഴുന്നേറ്റ് നടന്നു.
മനസ്സിലെ ഭാരങ്ങൾ ഇറക്കി വച്ചൊരു പ്രതീതിയാണ് പ്രസാദിനുണ്ടായത്. അശ്വതിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ..!!
കാരണം അവളോളം ഞാൻ ഒന്നിനെയും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ അതുപോലെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്..!!
സണ്ടേ ആയത് കൊണ്ട് ചിന്നുമോളുടെ കണ്ണ് വെട്ടിക്കൽ മാധവനത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമായിരുന്നില്ല.
സമയം നീങ്ങവേ, പുറം പണിയും വൃത്തിയാക്കലും അടുക്കളയിലെ പണിയും കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമാണ് അശ്വതി ഫ്രീയായത്.
ഓർക്കുന്നത്, പ്രസാദിന്റെ ഏറ്റു പറച്ചിലാണ്. മാധവേട്ടനുമായുള്ള ബന്ധത്തെ പൂർണമായും അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്ന്. ഒരു പക്ഷെ ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തോട് കൂടി ഏട്ടൻ പൂർണമായും നിസാഹായനായി മാറിയിട്ടുണ്ട്.
അതാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞത്.
പാവത്തിനിപ്പോ ഞാൻ ഒഴിവാക്കുമോ എന്നുള്ള പേടിയാണ്.
പാടില്ല.. ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി സ്നേഹിച്ചതും പ്രണയിച്ചതും പ്രസാദേട്ടനെയാണ്. എന്നും എന്റെ കൂടെ വേണം.
മാധവേട്ടനോടൊപ്പം..!!
ഇളയ കൊച്ചിന് പുറമെ ചിന്നുമോളും അൽപ നേരത്തെ ഉച്ച മയക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോൾ അശ്വതി പ്രസാദിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“അച്ചൂ, കറന്റ് പോയോ..?”
“ദേ ഇപ്പൊ പോയി..”
“മ്മ്..”
“ഏട്ടാ.. ഇനിയെങ്ങനെയാ പ്ലാൻ..? ജോലിക്ക് പോകുന്നുണ്ടോ..?”
“പോണം.. എത്ര നാളായി ഇവിടിങ്ങനെ..”
“മാധവട്ടനോട് പറയണോ. ജോലിക്ക് വേണ്ടി..?”
“അങ്ങേര് സഹായിക്കുമോ..?”
“നോക്കാം.. പറഞ്ഞു നോക്കാം.. പിന്നെ പഴയത് പോലെ കുടിയിലേക്ക് പോകുവെന്നും ചെയ്തേക്കരുത്. അല്പമൊക്കെ മതി..”
ബ്രോ പുതിയ കഥ വല്ലതും എഴുതി തുടങ്ങിയോ.
bro പുതിയ കഥ എഴുതി തുടങ്ങിയോ.. ഒരു അപ്ഡേറ്റ് തരൂ