മറുപടിയായി വീണ്ടുമവൾ പുഞ്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അതേ സമയം, പ്രസാദും ഉറക്കമുണർന്നിരുന്നു. അശ്വതി റൂമിലേക്ക് വന്നില്ലെന്നത് അവനെ തളർത്തി. ആലോചിക്കുന്നത് മുഴുവൻ അവൾക്കെനി തന്നെ വേണ്ടി വരില്ലെയെന്നാണ്. സ്നേഹം ഉണ്ടാവില്ലേയെന്നാണ്.
ഇന്നലെ മാധവന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നതൊന്നും ഇപ്പൊ ഒരു വിഷമമായി തോന്നുന്നില്ല.
മാധവനെ ഭർത്താവായി പരിഗണിക്കട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴും അവൾ എനിക്കൊരു വാക്ക് തന്നിരുന്നു.
“ഒരിക്കലും ഞാൻ ഏട്ടനെ ഒഴിവാക്കില്ല..
എന്തൊക്കെ നടന്നാലും എന്നെ കൂടെ നിർത്താൻ ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തോളം കാലം ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാവും..”
പക്ഷെ ഇപ്പൊ ആ സ്നേഹവും എന്നിൽ നിന്നകലുമൊ എന്ന വിഷമം അവന്റെയുള്ളിൽ കഠിനമായി.
ഞാനൊറ്റൊരാൾ കാരണമാണ് അവൾക്ക് ഇത്രയേറെ അവസ്ഥകൾ വന്നു പെട്ടത്. എന്നിട്ടും അവളെന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
അവൾ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് വികാരവും വിചാരവുമുള്ള പെണ്ണാണവൾ. അധിക നാളുകൾ ഒരിക്കലും അവൾക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവില്ല. മാധവന്റെ ചിലവിൽ കഴിയുമ്പോൾ,അതും റേപ്പ് പോലും ചെയ്യാൻ മടിയില്ലാത്ത അയാളുടെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി പോയതാണ്. പാവം.!
ഇപ്പോഴൊരു കാര്യം പൂർണ്ണ ബോധ്യമാണ്. അവളെ സ്നേഹിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയുന്ന ഏക വ്യക്തി ഇപ്പോൾ മാധവൻ മാത്രമാണ്.
മാധവനെ അവൾ ആരുമായോ കാണട്ടെ പക്ഷെ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം പോവാൻ പാടില്ലെന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ശഠിച്ചു.
എന്നെ ആത്മാർഥമായി പ്രണയിച്ച പെണ്ണാണ് അവൾ. പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഞാൻ തന്നെ അതില്ലാതാക്കി.
ഇനി അവളുടെ ഒരു കാര്യത്തിനും തീരുമാനങ്ങൾക്കും ഇഷ്ടക്കേട് കാണിക്കുവാൻ പാടില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഇപ്പൊ അതിനെനിക്ക് അവകാശവുമില്ല.
ബ്രോ പുതിയ കഥ വല്ലതും എഴുതി തുടങ്ങിയോ.
bro പുതിയ കഥ എഴുതി തുടങ്ങിയോ.. ഒരു അപ്ഡേറ്റ് തരൂ