അമ്മയുടെ ശബ്ദം അപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ലായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അമ്മ ടേബിളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
ഞാൻ അമ്മയുടെ മുടിയിഴകൾക്ക് അരികിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. അമ്മ ഭയത്തോടെ ഒന്ന് കിടുങ്ങി. “അമ്മയ്ക്ക് അയാളെ ഇഷ്ടമാണ്, അയാൾക്ക് അമ്മയെയും. ആ സ്നേഹത്തിനിടയിൽ നിങ്ങൾ കിടന്നു കുത്തി മറിയുന്നത് കണ്ടിട്ടും കാണാത്തപോലെ കണ്ണടക്കാൻ എനിക്ക് കിട്ടേണ്ട ഒരു കൊച്ചു ‘കമ്മീഷൻ’. അത് ചോദിക്കുന്നതിൽ എന്താ തെറ്റ്? അച്ഛൻ അയക്കുന്ന കാശ് എനിക്ക് തരാൻ അമ്മയ്ക്ക് വലിയ മടിയല്ലേ… അപ്പൊ പിന്നെ എനിക്ക് വേറെ വഴി നോക്കണ്ടേ?”
“എനിക്ക് പറ്റില്ല… എന്നെക്കൊണ്ട് അതിന് കഴിയില്ല…” അമ്മ തല കുലുക്കി കരഞ്ഞു.
“അമ്മയ്ക്ക് കഴിയണം!” ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ശബ്ദം ഉയർത്തി. അമ്മ ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ അമ്മയുടെ കണ്ണിനു നേരെ പിടിച്ചു. അതിൽ ആ വീഡിയോ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇത് പള്ളിയിലെ ഗ്രൂപ്പിലും, അമ്മയുടെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലെ ഗ്രൂപ്പിലും ഒക്കെ ഒന്ന് ഇട്ടു കൊടുക്കണോ? മെർലിൻ ടീച്ചറുടെ മാന്യത അങ്ങ് തീരില്ലേ? അച്ഛൻ ഗൾഫിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ കേൾക്കുന്ന വാർത്തകൾ എന്തായിരിക്കും? ആലോചിച്ചു നോക്ക്…”
അമ്മയുടെ മുഖത്തെ രക്തം വാർന്നു പോയതുപോലെ വിളറി വെളുത്തു. ആലോചിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. നാണക്കേടിന്റെ ആ ആഴം അമ്മയെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അമ്മ തളർന്ന് അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത മാത്രം.
“ഫോൺ എടുക്ക്…” ഞാൻ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.
