അമ്മ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അമ്മയുടെ ഫോൺ എടുത്തു. ആ വിരലുകൾ ലോക്ക് തുറക്കാൻ പോലും പ്രയാസപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിനെ വിളിക്ക്. എന്നിട്ട് അധികം ഒന്നും വേണ്ട ഒരു ഒരു ലക്ഷം രൂപ വേണമെന്ന് പറയ്. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്ക്. ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് അറിയാമല്ലോ… അത് കിട്ടിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് രാത്രിയെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ ഈ വീട്ടിൽ കിടന്നു കളിക്കാം,, ഈ ഹാളിൽ കിടന്നു കളിക്കണോ കളിച്ചോ… ഈ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ കിടത്തി അമ്മയെ കളിക്കണോ കളിച്ചോ… ഈ വീട്ടിലെ എവിടെ വേണേലും എപ്പോ വേണേലും നിങ്ങൾക് രണ്ടാൾക്കും കിടന്നു കളിച്ചു രസിക്കാം എനിക്ക് ക്യാഷ് കിട്ടിയ മതി.. അമ്മയ്ക്ക്സുഖംമോന്ക്യാഷ്
അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വീണ്ടും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ ഉതിർന്നു വീണു. സ്വന്തം മകന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇത്രയും നീചമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു അമ്മയുടെ ഹൃദയവേദന ആ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. പക്ഷേ, നാണക്കേടിന്റെ ഭയം ആ വേദനയെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു.
അമ്മ പതുക്കെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. സ്പീക്കർ ഓൺ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
റിങ് കേൾക്കുന്നു… ഓരോ റിങ്ങും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ താളമായി മുഴങ്ങി. മറുപുറത്ത് ഫോൺ എടുത്തു.
“ഹലോ, മെർലിൻ… എന്താ ഈ നേരത്ത്?” സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം.
അമ്മ ഒന്ന് വിങ്ങി, ശബ്ദം നേരെയാക്കാൻ പാടുപെട്ടു. ഞാൻ അമ്മയുടെ തോളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു, ‘സംസാരിക്ക്’ എന്ന് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആജ്ഞാപിച്ചു.
