അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali] 737

​എന്നാൽ യാമിനി ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെട്ടില്ല. അവർ അവന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തട്ടി.

“എടാ മോനേ, നിന്റെ പെരുമാറ്റവും സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അത് തോന്നിയിരുന്നു. അതിലൊന്നും ഒരു തെറ്റുമില്ല. നീ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാണ്, അതാണ് എനിക്ക് പ്രധാനം.”

​യാമിനിയുടെ ഈ പക്വതയാർന്ന മറുപടി ശ്രീക്ക് വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി. അവൻ കസേര അല്പം കൂടി അടുത്തിട്ടു.

​
​”അമ്മേ… അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ 45 വയസ്സായില്ലേ? അച്ഛൻ അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിട്ട് വർഷങ്ങളായി. ഈ പ്രായത്തിലും അമ്മ അതീവ സുന്ദരിയാണ്. പക്ഷേ… അമ്മയുടെ ശാരീരികമായ ആവശ്യങ്ങൾ അമ്മ എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്?

ഇത്രയും കാലം അമ്മ എങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു?” ശ്രീ വളരെ സാവധാനം, ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ലാളനയോടെ ചോദിച്ചു.

​യാമിനി ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി തല താഴ്ത്തി. അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം പടർന്നു. കുറച്ചു നേരം അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ ദീർഘമായി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

​”സത്യം പറഞ്ഞാൽ ശ്രീ… ചില നേരങ്ങളിൽ വല്ലാത്ത ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നും. പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രികളിൽ. യദു ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ, എന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ വികാരങ്ങളെ അടക്കി നിർത്താൻ ഞാൻ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെടാറുണ്ട്. പഴയ ഓർമ്മകളും, പിന്നെ നീ എടുക്കുന്ന ഈ വീഡിയോകളിലെ എന്റെ രൂപം കാണുമ്പോഴുമൊക്കെ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ഒരു വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നും.”

​യാമിനി ശബ്ദം താഴ്ത്തി തുടർന്നു, “ആരും ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് സ്വയം ചില ആശ്വാസങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ അതൊന്നും പൂർണ്ണമാകില്ല. ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനത്തിനായി എന്റെ ശരീരം കൊതിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ആരോടും പറയാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ. നീ ചോദിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞു.”