അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali] 737

​”അയ്യോ! ഈ നൂൽ ഇവിടെ നിന്ന് പൊങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇത് മുറിക്കാതെ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല,” ശ്രീ പരിഭ്രമം അഭിനയിച്ചു.

​അവൻ അടുത്തിരുന്ന യദുവിനെ വിളിച്ചു. “യദൂ, വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഈ നൂൽ ഒന്ന് മുറിച്ചു മാറ്റണം. കത്രിക എടുത്താൽ ഈ നേർത്ത സിൽക്ക് സാരി മുറിഞ്ഞു പോകും. നീ നിന്റെ പല്ല് കൊണ്ട് അതൊന്ന് കടിച്ച് മാറ്റിക്കേ.”

​യദു ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. തന്റെ അമ്മയുടെ അത്രയും അടുത്തേക്ക് പോകാൻ അവന് പേടിയും ആകാംക്ഷയും തോന്നി. പക്ഷേ ശ്രീയുടെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ വഴങ്ങി. യാമിനിയും ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി; തന്റെ മകൻ ഇത്രയും അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് അവളിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

​യദു പതുക്കെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. യാമിനി തന്റെ ഒരു കൈ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നേർത്ത ബ്രാ-സ്റ്റൈൽ ബ്ലൗസിനിടയിലൂടെ അവരുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത കക്ഷം യദുവിന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടരികിലായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മുഖം അങ്ങോട്ട് അടുപ്പിച്ചു.

​യാമിനിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം—പെർഫ്യൂമും വിയർപ്പിന്റെ നേർത്ത മണവും ചേർന്ന ആ ‘ഫെമിനിൻ’ മണം—യദുവിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി.

അത് അവനെ വല്ലാതെ ഉന്മത്തനാക്കി. അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ ആ നൂലിന് അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ നീക്കത്തിനിടയിൽ അവന്റെ കവിളുകൾ യാമിനിയുടെ മൃദുവായ കക്ഷത്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

ഒരു വലിയ ശക്തി ഉപയോഗിക്കാതെ, വളരെ സാവധാനം അവൻ ആ ഭാഗം സ്പർശിച്ചു.
​യദുവിന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം തന്റെ കക്ഷത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ യാമിനിയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ ഒന്ന് മുറുകി. തന്റെ മകന്റെ ആ സാമീപ്യം അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഉണ്ടാക്കി. അവന്റെ പല്ലുകൾ നൂലിൽ അമരുമ്പോൾ, അവന്റെ മുഖം തന്റെ മാറിലൊന്ന് അമരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.