അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali] 737

​ശ്രീ അവരുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. “അമ്മേ, അതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല. ഈ പ്രായത്തിലും അമ്മയ്ക്ക് ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാവുക എന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അമ്മയുടെ ഈ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാൻ ഒരാൾ അടുത്ത് വേണമെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് തോന്നുന്നത് പ്രകൃതി നിയമമാണ്.”

​യാമിനി ശ്രീയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ഇത്രയും കാലം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച രഹസ്യം ഒരാളോട് പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ശ്രീയുടെ സ്പർശനം അവർക്ക് ഒരു മകന്റേത് എന്നതിലുപരി ഒരു ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ കരുതലായാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്.

ശ്രീ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ യാമിനിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “അമ്മേ, ഞാൻ അമ്മയെ തൊടുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നാറില്ലേ?
ഇത്രയും നേരം ഞാൻ അമ്മയുടെ മുടിയിലും തോളിലുമൊക്കെ സ്പർശിച്ചല്ലോ.”

​യാമിനി മൃദുവായി ചിരിച്ചു. “ഇല്ലടാ ശ്രീക്കുട്ടാ… നിന്റെ സ്പർശനം എനിക്ക് ഒരു പെൺകൂട്ടുകാരിയുടേത് പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം. അതിൽ ആൺപെൺ വ്യത്യാസമില്ലാത്ത ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ലാളനയേ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുള്ളൂ.”

​”ഓ… അങ്ങനെയാണോ? എങ്കിൽ യദുവാണ് അമ്മയെ ഇങ്ങനെ സ്പർശിക്കുന്നതെങ്കിലോ?” ശ്രീ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

​യാമിനി ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി. “ശ്രീ! നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? അവൻ എന്റെ മകനല്ലേ!”

​”എനിക്കറിയാം അമ്മേ അവൻ മകനാണെന്ന്. ഞാൻ ചുമ്മാ ഒരു സാഹചര്യം പറഞ്ഞതാണ് . അവൻ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ സ്പർശിച്ചാൽ?” ശ്രീ വിട്ടില്ല.