അരുണിന്റെ അപ്പന് സ്വന്തമായി ബിസിനസ്സ് ആണ്. ഒറ്റമകൻ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന് ചിലവാക്കാൻ ആവശ്യത്തിലധികം പണവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രാൻഡഡ് ഡ്രസ്സ്, വിലകൂടിയ വാച്ച്, ബൈക്ക് കോളേജിൽ വന്നാൽ തന്നെ ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധ അവനിലേക്കായിരിക്കും.
അതിന്റെ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. സാധാരണ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പയ്യൻ.
അരുൺ ആളൊരു പ്ലേബോയ് ടൈപ്പ് ആയിരുന്നു. കോളേജിൽ പല പെൺകുട്ടികളുമായും കമ്പനി. സംസാരിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക കോൺഫിഡൻസ് അവനുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവനെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വെറും സാധാരണക്കാരൻ.
ഇരുനിറത്തേക്കാൾ കുറച്ച് കൂടി കറുപ്പുള്ള നിറം. അല്പം തടിച്ച ശരീരം. ജിം ബോഡിയോ സ്റ്റൈലിഷ് ലുക്കോ ഒന്നുമില്ല. താടിയും ശരിക്കും വളരാറില്ല. ആകെ അവിടെ ഇവിടെയായി കുറച്ചു രോമം മാത്രം.ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ആകർഷണം തോന്നാൻ ഒന്നും എന്നിലില്ലെന്ന് ഞാൻ തന്നെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ അധികം ആരോടും പോയി സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവവും അല്ല. ക്ലാസ്സിൽ പോലും ഒതുങ്ങി ഇരിക്കുന്ന ടൈപ്പ്.സത്യത്തിൽ എനിക്ക് ശരിക്കും ഒരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അരുൺ മാത്രമായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരായത് പോലും യാദൃശ്ചികമായിരുന്നു.
പി.ജിയുടെ ആദ്യ ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയപ്പോൾ മിക്ക സീറ്റുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവസാനം ബാക്ക് ബെഞ്ചിൽ പോയി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വൈകി വന്ന അരുൺ നേരെ വന്ന് എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.
അന്ന് തുടങ്ങി പിന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും അവൻ എന്റെ കൂടെ തന്നെയായിരുന്നു.
ഞാൻ അധികം സംസാരിക്കാത്തവനാണെങ്കിലും അരുൺ എപ്പോഴും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. അതിന്റെ ഇടയിൽ എങ്ങനെയോ ഞങ്ങൾ നല്ല കമ്പനിയായി.
