അവൾ അർജുന്റെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവൾ ആർത്തിയോടെ നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. വിനുവിന്റെ സമാധാനപരമായ ചുംബനങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, അർജുന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വോഡ്കയുടെയും പുകയിലയുടെയും ഒരു ചുവയായിരുന്നു. അത് അവളെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്ത് അവനെ തന്നിലേക്ക് വല്ലാതെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
അർജുൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു കൊണ്ട് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ അടിയും ഭിത്തിയിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. പക്ഷേ ഇത്തവണ അമൃത കണ്ണുകൾ അടച്ചില്ല; അവൾ ആവേശത്തോടെ അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രണയവും കാമവും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു.
“അർജു…” അവൾ അവനെ നോക്കി മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ തോളിലൂടെയും നെഞ്ചിലൂടെയും തഴുകി നടന്നു.
താൻ പ്രണയിച്ച – വിവാഹം കഴിച്ച പുരുഷനെ താൻ ചതിക്കുകയാണോ അതോ സ്നേഹിക്കുകയാണോ എന്നൊന്നും ആ നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചില്ല. തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രത്തോളം അറിഞ്ഞ, തന്റെ ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച ആഗ്രഹങ്ങളെ പുറത്തെടുത്ത ഈ പുരുഷനോട് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആരാധന തോന്നി. അവൾ അവന്റെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നക്കിത്തോർത്തി.
“നിനക്ക്… നിനക്ക് എന്നെ ഇത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടമാണോടാ?” അവൾ കിതച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അർജുൻ മറുപടി പറയാതെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തി തന്റെ വേഗത പരമാവധി കൂട്ടി. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ, ബാൽക്കണിയിലെ ആ തണുത്ത ഭിത്തിയിൽ തട്ടി അമൃതയുടെ ശരീരം ഒരു തന്ത്രി കണക്കെ മുറുകി. പുറത്ത് കൊച്ചി നഗരം നിശബ്ദമായിരുന്നെങ്കിലും ആ ബാൽക്കണിയിൽ അവരുടെ ശ്വാസവും മാംസങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയുരയുന്ന ശബ്ദവും അവിടെയാകെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
