ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കണ്ടേ….”
അവനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചായിരുന്നു സുജ അവളുടെ ഉള്ളം കാട്ടിയത്, അവളുടെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന ചുംബനം ശിവൻ നിറ കണ്ണുകളോടെ ഏറ്റുവാങ്ങി.
സുജയുടെ പുറത്തു തലോടി അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒതുക്കുമ്പോൾ ശിവന്റെ ഉള്ളിൽ അന്ന് വൈകിട്ട് വറീതിന്റെ റേഡിയോയിൽ കേട്ടൊരു പാട്ടു തത്തി കളിച്ചു.
“ആകാശം താഴുന്നു…
നീഹാരം തൂവുന്നു….
കതിരൊളികൾ പടരൂന്നൂ….
ഇരുളലകൾ അകലുന്നൂ…
പുലർന്നു പുലർന്നു തെളിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു….
ചുവന്നു തുടുത്ത മാനം നോക്കി..”
സ്നേഹപൂർവ്വം…❤❤❤
മാഷെ, ഇതിൽ ശ്രീജയെ ഫോക്കസ് ചെയ്തു ഒരു 2-3 volume ഉള്ള കഥയ്ക്ക് vaziyunduu
കബി ഇല്ലാതെ എഴുതിയാൽ പോലും 100 ൽ 100 തന്നെ തരും. ആദ്യമായാണ് ഒരു കഥ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ വായിച്ച് തീർക്കുന്നത്.
Adipoli