ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. തറയിൽ ഇന്നലെ സതീഷ് സാർ അഴിച്ചിട്ട എന്റെ ആ കറുത്ത സാറ്റിൻ പാവാടയും, വലിച്ചുകീറിയ ആ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബ്ലൗസും കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് അതെടുത്തു. എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നഗ്നമാണ്. ഈ തണുപ്പത്ത് ഇങ്ങനെ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ആ കറുത്ത സാറ്റിൻ പാവാട വീണ്ടും എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു. നാട വലിച്ച് കെട്ടി. ആ മിനുസമുള്ള തുണി എന്റെ തുടകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു കുളിര് തോന്നി.
പിന്നാലെ ആ കീറിയ ബ്ലൗസും ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ശരീരത്തിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു. അതിന്റെ ബട്ടണുകൾ മുഴുവൻ ഇന്നലെ സതീഷ് സാർ വലിച്ചു പൊട്ടിച്ചിരുന്നു. അതിനാൽ അത് മുൻവശത്ത് പൂർണ്ണമായും തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
എന്റെ വലിയ, വെളുത്ത മുലകളുടെ പകുതിയിലധികവും, ആ ചുവന്ന മുലക്കണ്ണുകളും യാതൊരു മറവുമില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിന്നു. ഇതല്ലാതെ വേറെ വസ്ത്രമൊന്നും ആ മുറിയിലില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ മെല്ലെ നടന്ന് അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. വാതിലടച്ച് ഞാൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. എന്റെ കോലം കണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ എന്നോട് സഹതാപം തോന്നി. മുടിയാകെ പാറിപ്പറന്ന് കിടക്കുന്നു. കഴുത്തിലും നെഞ്ചിലും സതീഷ് സാറിന്റെ പല്ലുകളുടെ പാടുകൾ ചുവന്നു കിടപ്പുണ്ട്.
കീറിയ ബ്ലൗസിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നിൽക്കുന്ന എന്റെ മുലകൾ കണ്ടാൽ ഏത് പുരുഷനും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും. ഞാൻ മുഖത്ത് കുറച്ചു വെള്ളം തളിച്ചു. വായ കഴുകി. എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആയിഷയുടെ നിസ്സഹായതയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇനി ഞാൻ വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടം മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കുക, അവർക്ക് വേണ്ടി കാലുകൾ വിടർത്തിക്കൊടുക്കുക. അതാണ് എന്റെ വിധി.
