ഭാമയുടെ വീട് 1 [ശൃംഗാരവേലൻ] 1129

സജുവിന് അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. തന്റെ വാണ റാണി കുഞ്ഞിലേ തന്നെ ഒക്കത്തെടുത്ത് ആ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നടന്നിട്ടുണ്ടത്രേ. ഹോ ആ വിലയേറിയ ഓർമ്മകൾ ഒക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയല്ലോ… തിരിച്ചറിയാവുന്ന പ്രായമായി കാണില്ല.

“എനിക്ക് ഇതൊന്നും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല… ചെറിയ കുഞ്ഞ് ആയിരുന്നിരിക്കും അല്ലേ?” സജു കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“തീരെ ചെറുതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. മൂന്നോ നാലോ വയസ്സ് കാണും…” ഭാമ ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ശരിക്കും നമ്മൾ തമ്മിൽ എത്ര പ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ട്?” സജു ചോദിച്ചു.

“നീ പറ…എത്ര കാണും?” ഭാമയുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി.

“എനിക്ക് ഇപ്പോൾ 21… ചേച്ചിക്ക് ഒരു 45?” സജു അല്പം കൂട്ടി ചോദിച്ചു.

“പോടാ കുരങ്ങാ… എനിക്ക് 37 ആയിട്ടുള്ളൂ.” ഭാമേച്ചി ദേഷ്യം ഭാവിച്ച് സജുവിന്റെ തലയിൽ തോണ്ടി.

സജു ഒഴിഞ്ഞുമാറി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “ശെടാ… അപ്പോൾ ചേച്ചി ഏർലി മാര്യേജ് ആണല്ലേ…”

“ആഹ് ടാ… എട്ടുംപൊട്ടും തിരിയാത്ത പ്രായത്തിൽ പിടിച്ചു കെട്ടിച്ചു… പാവം ഞാൻ…” ഭാമ ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. പിന്നെ സജുവിനെ നോക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. “എടാ ശരിക്കും എന്നെ കണ്ടാൽ 45 വയസ്സ് തോന്നിക്കുമോ??”

സജുവിന് ചിരി പൊട്ടി. “അയ്യോ എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി… ഞാൻ ചുമ്മാ ചൊറിയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാ… ഒരു 25-26.. അതിൽ കൂടുതൽ എന്തായാലും പറയില്ല…”

“പോടാ അവിടുന്ന്… വെറുതെ ആളെ വടിയാക്കല്ലേ…” അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും വയസ്സ് കുറച്ചു പറഞ്ഞത് ശരിക്കും സുഖിച്ചു എന്ന് ഭാമേച്ചിയുടെ മുഖഭാവം വെളിപ്പെടുത്തി.

സജു കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. “സത്യം ചേച്ചി… ഞാൻ ഇൻസ്റ്റയിൽ ഒക്കെ ചേച്ചിയെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്… അതൊക്കെ ഫിൽറ്റർ ആണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്… നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി… ചേച്ചിയെ കണ്ടാൽ ഒട്ടും പ്രായം തോന്നിക്കില്ല…”