എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഓർമ്മയുടെ ചില ചില്ലകൾ ഉണർന്നു. വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് കണ്ടു മറന്ന ഏതോ ഒരു സുഹൃത്തിൻ്റെ മുഖം. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം എനിക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ ഒന്നു കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
ആ മുഖം എവിടെയോ കണ്ട് നല്ല നിശ്ചയമുണ്ട്. പക്ഷെ, ഓർമ്മയുടെ ഏതോ കോണിൽ അത് തട്ടി നിൽക്കുകയാണ്. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ചിരിയും പരിചിതമാണെങ്കിലും പേര് നാവിൻ്റെ തുമ്പത്ത് എത്തുന്നില്ല. ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
“ക്ഷമിക്കണം… എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ ശരിക്കും മനസ്സിലായില്ല,” ഞാൻ പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.
അവൻ ഉറക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ തോളിൽ ഒന്നുകൂടി തട്ടി.
“എടാ… ഞാനാണ് ടോണി! ടോണി വർഗ്ഗീസ്. മറന്നുപോയോടാ ഇത്ര പെട്ടെന്ന്?”
ടോണി വർഗ്ഗീസ്… ആ പേര് കേട്ടിട്ടും എൻ്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒന്നും തെളിഞ്ഞില്ല. എൻ്റെ മുഖത്തെ ആശയക്കുഴപ്പം കണ്ട് അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“എടാ, പ്ലസ് ടുവിന് നമ്മൾ ഒരേ ക്ലാസ്സിലായിരുന്നില്ലേ? സെൻ്റ് മേരീസിൽ!”
അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ആ പഴയ ക്ലാസ്സ് മുറി തെളിഞ്ഞുവന്നത്. അതെ, ടോണി! അന്ന് അവൻ്റെ രൂപം ഒരല്പം കൂടി മെലിഞ്ഞതായിരുന്നു. ഞാൻ ക്ലാസ്സിലെ മുൻനിരയിൽ ഇരുന്ന് പഠിക്കുന്ന, അധ്യാപകരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ, ടോണി ക്ലാസ്സിൻ്റെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ ബെഞ്ചിലായിരുന്നു ഇരുന്നിരുന്നത്.

എവിടെ 🤔
പോലീസ് സ്റ്റോറി flash back വെക്കണം ആ അരമണിക്കൂർ എന്താ സമ്പവിച്ച് enn
അടുത്ത ഭാഗം കുറച്ചുകൂടി നേരത്തെ കൊടുക്കു
upcoming ലിസ്റ്റില് കാണുന്നില്ല
Why this delay for next chapter.