ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

 

അവൾ എന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തട്ടി.

ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ താഴെ ഇറക്കി. നിലത്ത് കാലു കുത്തിയപ്പോൾ അവൾ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. ഞാൻ ലേശം ചമ്മിപ്പോയി എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ തന്റെ ചുരിദാർ ഒന്ന് നേരെയാക്കി എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു.

 

 

 

“നീ പണ്ടത്തെ ആ പാവം ഹരിയൊന്നുമല്ല കേട്ടോ. ലണ്ടനിൽ പോയിട്ട് നല്ല ഒന്നാന്തരം കോഴിയായിട്ടുണ്ട് നീ,” അവൾ കുശുമ്പോടെ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?” ഞാൻ നിഷ്കളങ്കത നടിച്ചു ചോദിച്ചു.

 

 

 

“പിന്നെ… ചാമ്പക്ക പറിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും ഏട്ടൻ എന്നെ ഇറക്കിയില്ലല്ലോ. അതല്ലേ പറഞ്ഞത്.”

 

 

 

“അത്… നീ പറിച്ചു കഴിഞ്ഞത് ഞാൻ

കണ്ടില്ലെടാ,” ഞാൻ നുണ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“നോക്കിയാൽ പോരായിരുന്നോ?” അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു ചോദിച്ചു.

“നോക്കിയതാ… പക്ഷെ കണ്ടത് വേറൊന്നാണെന്ന് മാത്രം,” ഞാൻ അവളുടെ മാറിലേക്ക് ഒരു കുസൃതി നോട്ടം എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ആദ്യം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പിന്നെ എന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം പിടികിട്ടിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ ചുവന്നു. അവൾ ഓടി വന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കുത്ത് തന്നു.

 

“വഷളൻ! നിനക്ക് ഇപ്പൊ ഇത് മതിയല്ലേ? നടന്നോ… വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ.”

 

 

 

ഞങ്ങൾ ആ ചാമ്പക്കകൾ കഴിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പുളിയും മധുരവും കലർന്ന ആ ചാമ്പക്കയുടെ രുചിയേക്കാൾ വേണിയുടെ ആ ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധവും സ്പർശനവുമാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞത്. വീട്ടിലെ ഉമ്മറത്തെത്തുമ്പോൾ അമ്മായി ചായയുമായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.