ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

 

ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

വേണി എന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.

 

“അതൊക്കെ വിട്ടേക്ക് ഹരിയേട്ടാ… കാലം മാറുകയല്ലേ. ഇതൊന്നും അധികം കാര്യമാക്കണ്ട. ചേച്ചിക്ക് ഏട്ടനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് കുറവൊന്നുമുണ്ടാവില്ലല്ലോ,”

 

അവൾ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

പെട്ടെന്നാണ് അവൾ അച്ചുവിന്റെ ഇന്നത്തെ സ്റ്റോറി ശ്രദ്ധിച്ചത്.

 

 

 

“ഇതാരാ ഹരിയേട്ടാ… ചേച്ചിയോട് ഇത്ര ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത്?”

 

 

 

ഫോണിൽ നോക്കിയപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അച്ചുവിനെയാണ് കണ്ടത്.

 

“അത് അവളുടെ ‘ബെസ്റ്റി’യാണ്… സിദ്ധാർത്ഥ്. എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്,”

 

ഞാൻ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.

വേണി കുറച്ചു നേരം ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. പിന്നെ അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു,

 

“ഇങ്ങു തന്നേ ആ ഫോൺ…”

 

 

 

“എന്തിനാടി?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“അതൊക്കെ ഉണ്ട്, ഏട്ടൻ ഇങ്ങു തന്നേ,” അവൾ നിർബന്ധിച്ചു വാങ്ങിച്ചു.

 

 

 

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

 

 

 

“നമുക്ക് കുറച്ച് സെൽഫികൾ എടുത്താലോ? ചേച്ചി മാത്രം എന്തിനാ അവിടെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത്?”

 

 

 

അവൾ ഫോൺ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവൾ എന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ ചാഞ്ഞുനിന്നു. അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ സ്പർശനം എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂമണം ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ വീണ്ടും എന്നെ ഉന്മത്തനാക്കി. അവൾ പല പോസുകളിൽ ഫോട്ടോകളെടുത്തു. ചിലതിൽ അവൾ കുസൃതിയോടെ നാവു നീട്ടിയും, ചിലതിൽ എന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങിനിന്നും ചിരിച്ചു. ആ ഫോട്ടോകളിലൊക്കെ ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം വ്യക്തമായിരുന്നു.