ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

“അയ്യോ വേണ്ട… അച്ഛൻ കണ്ടാൽ ശരിയാവില്ല. ഏട്ടൻ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങ്. നമുക്ക് ആ കുളക്കടവിലേക്ക് പോകാം,” അവൾ നിർദ്ദേശിച്ചു.

ഞാൻ ഫോൺ വെച്ച് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അമ്മാവനും അമ്മായിയും ഉറങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ പുറത്തെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മുറ്റത്തെ ചാമ്പക്ക മരത്തിനടുത്ത് അവൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് തങ്ങിനിന്നു. കാൽ വരെ നീളമുള്ള ഒരു കറുത്ത പാവാടയും നീല നിറത്തിലുള്ള ഇറുകിയ ബനിയനുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ബനിയനുള്ളിൽ അവളുടെ മുലകൾ വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത മുടിയിഴകൾ രാത്രിയിലെ കാറ്റിൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് പാറിവീഴുന്നു.

ആ കണ്ണുകളിൽ നേരിയൊരു നനവുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒരു നിഴൽ പോലെ അവൾ മുന്നിലും ഞാൻ പിന്നിലുമായി ആ പഴയ കുളപ്പടവിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ സങ്കടം നിലാവെളിച്ചത്തിൽ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. തറവാടിന്റെ പടികടന്ന് ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, വേണിയുടെ നിശബ്ദത എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ സങ്കടക്കടൽ എന്താണെന്ന് അറിയാൻ ഞാനും വെമ്പുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ കുളപ്പടവിലെ ആ തണുത്ത കരിങ്കല്ലിൽ ചെന്നിരുന്നു. ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ അവളുടെ ശ്വാസതാളം പോലും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.