സ്വന്തം ഭർത്താവിനോടുള്ള കരുതലാണോ അതോ സിദ്ധാർത്ഥിനോടുള്ള പ്രത്യേക മമതയാണോ ഇതെന്നു എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാനായില്ല.
അവർ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഗൗരി തന്റെ ഫോണിൽ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“എന്താ പ്ലാൻ? രാത്രി ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കണോ അതോ നമുക്ക് വല്ലതും വാങ്ങണോ?”
“പുറത്തുനിന്ന് വാങ്ങാം ഗൗരി… ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ വയ്യ,”
തലയ്ക്കു കൈവെച്ച് കൊണ്ട് സിദ്ധാർത്ഥ് പറഞ്ഞു. സൽമാൻ സമ്മതം മൂളിക്കൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് വീണ്ടും ചാഞ്ഞു കിടന്നു.
സമയം കടന്നുപോയി. അവർ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അച്ചു കുറച്ചു സമയം അവരെ നോക്കി നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു,
“അല്ല… നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാനാണോ പ്ലാൻ? നിങ്ങൾ ഇന്ന് പോകുന്നില്ലേ?”
സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി കൊഞ്ചി.
“ഭർത്താവ് വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകാനോ? ഹരി വരുന്നത് വരെ ഞങ്ങളിവിടെ തന്നെ കാണും.”
അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സൽമാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് പതിയെ അച്ചുവിന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ തോളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.
“അയ്യടാ… നിന്റെയൊക്കെ ഇരിപ്പ് കണ്ടാൽ എനിക്കറിയാം. എടാ… ഹരി ഇതറിഞ്ഞാൽ ആകെ പ്രശ്നമാവും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവനെന്നെ സംശയമുള്ള പോലെയാ. പുറത്ത് കാണിക്കുന്നില്ല എന്നേയുള്ളൂ. അവന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നും,”

ഈ വിഷുകൈനീട്ടത്തിന് ഒരു പാട് നന്ദി,
വിഷു ആശംസകൾ🌹
Fire വെറും Fire അല്ല Wild Fire….
ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്തു… നിങ്ങളൊരു ജിന്നാണ് ഭായ്….
onnum parayanilla really great work aane
ഒടുവിൽ കുട്ടേട്ടൻ കനിഞ്ഞു! 😊🙏
വേഗം വായിക്കട്ടെ ❤️❤️❤️