സക്കീർ : ഉഫ് കുണ്ടി എറിഞ്ഞു നടക്കുവാണല്ലോ പൂറി മോൾ.
വിഷ്ണു : ഈ പഞ്ഞി കുണ്ടിയിൽ ഇന്ന് ജാക്കി വെക്കാൻ അവസരം തരണേ ദൈവമേ.
സക്കീർ : ഇന്നേക്ക് ഒരു പുടി.
ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ സ്വപ്ന ടവലും ഡ്രെസ്സും ഒക്കെ ആയി അവിടെ എത്തി.
സ്വപ്ന : ഇന്നാ, രണ്ടു പേരും ഈ ടവൽ കൊണ്ട് തല നന്നായി തോർത്ത്, എന്നിട്ട് ഈ ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് നോക്ക്. കുറച്ചു പഴയത് ആണ്.
വിഷ്ണു : ഡ്രസ്സ് ഹസ്സിന്റെ ആണോ മിസ്സ്.
സ്വപ്ന : അതേടാ, നിങ്ങൾക്ക് വലുത് ആവും.
സക്കീർ : നോ പ്രോബ്ലം മിസ്സ്, ഇതൊന്ന് ഉണങ്ങുന്നത് വരെ മതി.
സ്വപ്ന : എന്നാ രണ്ടു പേരും ആ ഔട്ട് ഹൌസിലേയ്ക് ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി വാ.
സക്കീർ : ഓക്കേ മിസ്സ്. ഉത്തരവ് പോലെ.
ഡ്രസ്സ് മാറുന്നതിന് ഇടയിൽ രണ്ടു പേരും ജെട്ടി ഊരി കളഞ്ഞു എന്നിട്ട് അത് ഔട്ട് ഹൌസിൽ തന്നെ പിഴിഞ്ഞ് വിരിച്ച് ഇട്ടു.
വിഷ്ണു : മോനെ മെസ്സേജ് അയക്കട്ടെ.
സക്കീർ : അയക്ക് അളിയാ, മഴ ഒന്ന് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അങ്ങനെ വിഷ്ണു ഷേർലി ആയി അഭിനയിച്ചു മെസ്സേജ് അയക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഷേർലി : ഹായ് സ്വപ്ന.
അപ്പോഴാണ് സ്വപ്ന ഓൺലൈൻ ഇല്ലെന്ന് അവന്മാർ കണ്ടത്. ഇനി ക്ലാസ്സ് എടുക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് ആണ് സ്വപ്നയുടെ മെസ്സേജ് വരുന്നത് എങ്കിൽ റിപ്ലൈ അയക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് അപ്പോഴാണ് രണ്ടു പേരും ഓർത്തത്.
സക്കീർ : അളിയാ അവളെ ഒന്ന് വാട്സ്ആപ്പ് വോയിസ് കാൾ ചെയ്യട്ടെ . പൂറി ഈ മെസ്സേജ് കണ്ടില്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കുളം ആവും.
വിഷ്ണു : ഒരു പണി ഉണ്ട്. ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കാൻ മറന്നു പോയി എന്ന് പറയാം,പിന്നെ നിന്റെ ഫോൺ മഴ നനഞ്ഞത് കൊണ്ട് എന്തോ കുഴപ്പം ആയി എന്നും പറയാം. എന്നിട്ട് എന്റെ അമ്മുമ്മയെ വിളിച്ചു ഇവിടെ സേഫ് ആയിട്ട് എത്തി എന്ന് പറയാൻ ആയിട്ട് സ്വപ്നയുടെ ഫോൺ ചോദിക്കാം.
