സ്വപ്ന : എടാ എന്നെ ആ സ്കൂൾ കവല വരെ ഒന്ന് കൊണ്ടുപോകാമോ, അത്യാവശ്യം ആണ്.
സക്കീർ : മഴ അല്ലേ മിസ്സ്, കുറഞ്ഞിട്ടു പോയാൽ മതിയോ.
സ്വപ്ന : ഇല്ലെടാ ഇപ്പോൾ പോകണം, 7 മണിക്ക് മുൻപ് അവിടെ എത്തണം. ഒരു കൊറിയർ മേടിക്കാൻ ആണ്. നീ വേഗം വണ്ടി എടുത്തെ.
സ്വപ്നയ്ക്ക് സക്കീറും ആയി പോകാൻ ആണ് പ്ലാൻ എന്ന് അപ്പോഴാണ് സക്കീറിന് മനസ്സിലായത്. എല്ലാ പ്ലാനും മൂഞ്ചിയല്ലോ പടച്ചോനെ എന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ആണ് സക്കീർ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കിയത്. എന്നാൽ വിഷ്ണു ഇത് മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു അതിന് അനുസരിച്ച് ഒരു പ്ലാനും സെറ്റ് ചെയ്തായിരുന്നു.
വിഷ്ണു : മിസ്സേ, മെയിൻ റോഡ് വഴി പോകുവാണെങ്കിൽ ഈ ടൈം കൊണ്ട് അവിടെ എത്താൻ പറ്റില്ല പക്ഷെ എനിക്ക് ഒരു ഷോർട് കട്ട് അറിയാം. അത് വഴി പോയാൽ ഈ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് കൃത്യം 7 മണിക്ക് എത്താം. പക്ഷെ ആ റോഡ് വഴി സ്പീഡിൽ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ കുറച്ചു ബാലൻസ് വേണം. അത് അവനെ കൊണ്ടേ പറ്റു.
സക്കീർ : എനിക്ക് വഴി മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും സാരമില്ല നിനക്ക് അറിയാല്ലോ, നമുക്ക് വേഗം പോയിട്ട് വരാം.
വിഷ്ണു : അതെ മിസ്സ്, ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം, മിസ്സ് കൊറിയർകാരനോട് ഒന്ന് ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ മതി.
ഇത് എന്തൊരു പരീക്ഷണം ആണ് ദൈവമേ എന്ന് സ്വപ്ന അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ആ പെൻഡ്രൈവ് കൈക്കലാക്കണം പക്ഷെ എങ്ങനെ അവിടെ വരെ പോകും എന്നത് ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം ആയി അവളുടെ മനസ്സിൽ കിടന്നു. ഇരുട്ട് ആണെങ്കിൽ കൂടി തന്റെ സ്റ്റുഡന്റസിന്റെ ഒപ്പം അതും 2 പേരോട് കൂടെ സ്കൂട്ടറിൽ പോകുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പിന്നെ താൻ ജീവിച്ചിരുന്നിട് കാര്യമില്ല.ഇങ്ങനെ ആലോചനയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കവേ ആണ സക്കീറിന്റെ പറയുന്നത് കേട്ടത്. നോക്കുമ്പോൾ ഉണ്ട് സക്കീറും വിഷ്ണുവും കൂടെ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോകാൻ റെഡി ആകുവാണ്.
