ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി 6 [സാഹിൽ] 62

“ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും.”

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അലീന accelerator അമർത്തി.

കാർ മഴ നനഞ്ഞ റോഡിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു

മരിയ വേഗം room ഒന്ന് ഒതുക്കാൻ തുടങ്ങി.

Bedsheet നേരെയാക്കി.

മുറിയിൽ ചിതറിക്കിടന്ന സാധനങ്ങൾ എടുത്തുവച്ചു.

പിന്നെ കുളിക്കാൻ പോകാനായി തിരിഞ്ഞതായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

ജനലിലൂടെ നോക്കിയ മരിയയുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് കുതിച്ചു.

അമ്മ.

അലീന.

പക്ഷേ എന്തോ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു.

സാധാരണ പോലെ അല്ല.

കാർ നിർത്തിയ രീതിയും door അടച്ചിറങ്ങിയ രീതിയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മരിയയ്ക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.

അലീന വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു.

മുഖം മുഴുവൻ ദേഷ്യം.

“അമ്മേ…”

മരിയ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

അലീന ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ നേരെ hallil കിടന്നിരുന്ന food cover ലേക്ക് നോക്കി.

പിന്നെ മരിയയുടെ മുഖത്തേക്ക്.

വീണ്ടും food cover ലേക്ക്.

“ഇതാണോ ഇന്നത്തെ order?”

മരിയയുടെ തൊണ്ട വരണ്ടു.

“അത്…”

“ഞാൻ ചോദിച്ചത് ഇതാണോ ഇന്നത്തെ order എന്ന്.”

“അതെ…”

“Order വന്നിട്ട് എത്ര നേരമായി?”

മരിയയ്ക്ക് മറുപടി പറയാൻ പറ്റിയില്ല.

അലീനയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ കടുത്തു.

“വന്ന food പോലും തുറക്കാതെ വെച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ.”

മരിയ നിശബ്ദമായി നിന്നു.

അലീന അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണ് മരിയയുടെ തോളിലേക്ക് പോയത്.

അവിടെ ചെറിയ ചുവപ്പ് പാടുകൾ.

അലീനയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.

“മരിയ…”

ആ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ നിരാശയായിരുന്നു.