തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ആ അതീവ രഹസ്യമായ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടപ്പോൾ തരുൺ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം പോലും വിടാൻ മറന്ന് വാ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി. പനിനീർ ദളങ്ങൾ പോലെ മൃദുവായ ആ ഭാഗങ്ങളും, അവിടെ പടർന്നു കിടക്കുന്ന കറുത്ത കാടുകളും, ആ നൈർമ്മല്യവും അവനെ പൂർണ്ണമായും ഉന്മാദത്തിലാഴ്ത്തി. അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഇത്രമേൽ മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടിരുന്നില്ല.
തന്റെ സർവ്വവും അവന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ആ പരിഭ്രമത്തിലും നാണത്തിലും ധ്വനി തളർന്നുപോയി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് വീണു.
“തരുൺ… നോക്കല്ലേ… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു…” അവൾ കിതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഉരച്ചു.
എന്നാൽ തരുൺ അവളെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അമർന്നപ്പോൾ, ആ ചൂട് അവൾക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതത്വം നൽകി. അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് ചെന്ന് ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു:
“നീ എത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ല ധ്വനി… ഈ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനുള്ള പുണ്യം എനിക്ക് മാത്രം ലഭിച്ചതാണ്.”
അവൻ പതുക്കെ അവളെ കോരിയെടുത്തു. ആ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ പരസ്പരം ചേർന്നുനിന്നപ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ വായു പോലും പ്രണയാഗ്നിയാൽ ചൂടുപിടിച്ചു. തരുൺ അവളെ പതുക്കെ ആ ശയ്യയിലേക്ക് കിടത്തി. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ ആ ആസക്തിയുടെ പൂർണ്ണതയിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു.
