ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 7

“ധ്വനി… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും…” തരുൺ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
അവളും ആ സുഖത്തിന്റെ അവസാന ബിന്ദുവിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എനിക്കും തരുൺ… ആഹ്… എന്നെ… എന്നെ നിന്റേതാക്കൂ…” അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആവേശത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.

അവസാനത്തെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ… തരുൺ തന്റെ സർവ്വ കരുത്തും ആവാഹിച്ച് ആഴത്തിൽ ആഞ്ഞു തള്ളി. ആ നിമിഷം, ഒരു വലിയ വിസ്ഫോടനമെന്നോണം അവന്റെ പൗരുഷം അതിന്റെ അമൃത് ധ്വനിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കി. ധ്വനി തന്റെ ശരീരം മുറുക്കി അവനെ ഉള്ളിൽ സ്വീകരിച്ചു. സുഖത്തിന്റെ ആ പരകോടിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ ശയ്യയിൽ തളർന്നു വീണു.

ആ വന്യമായ പ്രണയ സമാഗമത്തിന് ശേഷം, ആ മുറിയിൽ ഒരു ശാന്തത പടർന്നു. കിതപ്പുകൾ പതുക്കെ സാധാരണ നിലയിലായി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവരുടെ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ ആ ശയ്യയിൽ പരസ്പരം പിണഞ്ഞു കിടന്നു. തരുൺ തന്റെ ഒരു കൈ ധ്വനിയുടെ തലയ്ക്കടിയിൽ വെച്ച് അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ധ്വനി തന്റെ മുഖം അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. തന്റെ സർവ്വവും അവന് നൽകിയതിന്റെ ആത്മസംതൃപ്തിയും, ഒരു പെണ്ണായി മാറിയതിന്റെ ആ പുതിയ ഭാവവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടർത്തിയിരുന്നു. തരുൺ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു മുത്തം നൽകി.

പുറത്തെ തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ആ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങളുടെ ചൂട് മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവർക്ക്. ഒരു നൂലിഴയുടെ വിടവുപോലുമില്ലാതെ അവർ ഒന്നായി മാറി.

The Author

കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *