ആ നിമിഷം ധ്വനിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ തരുണിന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് വിറച്ചു. താൻ ഒരു പെണ്ണായി പൂർണ്ണമായി പരിണമിച്ച ആ നിമിഷത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും നീർത്തുള്ളികൾ അടർന്നു വീണു. തരുൺ അവളുടെ കൈകൾ ബെഡിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടുതന്നെ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ആവേഗത്തോടെ ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിലൂടെ അവളുടെ വേദനയെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.
ആദ്യത്തെ ആ വലിയ ആഘാതം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ശാന്തമായി. അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിൽ തരുണിന്റെ പൗരുഷം അതിന്റെ എല്ലാ വന്യതയോടും കൂടി അടിയുറച്ചു നിന്നു.താൻ അവളുടെ സർവ്വവും കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് തരുണിന്റെ പൗരുഷത്തിന് വീണ്ടും വീര്യം കൂട്ടി.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ മുറുക്കം അവന് നൽകിയ സുഖം വിവരണാതീതമായിരുന്നു.സാവധാനം അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൈകളിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വിയർത്ത നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. “ധ്വനി… എന്റെ പ്രാണനെ… നീ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും എന്റേതായി,” അവൻ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ വേദന പതുക്കെ മാറി, പകരം ഒരുതരം തിളക്കം അവിടെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും മുറുക്കി. ആ സ്പർശനം തരുണിന് നൽകിയ സന്ദേശം വ്യക്തമായിരുന്നു—ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാം.
വേദനയുടെ കനലുകൾ സുഖത്തിന്റെ അഗ്നിയായി മാറാൻ അധികനേരം വേണ്ടി വന്നില്ല.
തരുൺ തന്റെ അരക്കെട്ട് പതുക്കെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ചലനത്തിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഴങ്ങളെ അവൻ തൊട്ടറിഞ്ഞു. ധ്വനിയുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വേദനാജനകമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ലഹരിയുടെ താളം അതിൽ കലർന്നിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ ആ കടമ്പ കടന്നതോടെ ആ ശയ്യയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ വന്യമായ ഒരു പോരാട്ടം ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു.
