തരുണിന്റെ പൗരുഷം ഓരോ തവണയും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞു പതിക്കുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ പൂർണ്ണമായും ഭേദിച്ചു. അത് കേവലം വേദനയുടെ മാത്രമായിരുന്നില്ല, വേദനയും സുഖവും പ്രണയവും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വന്യമായ ഒരു സംഗീതം പോലെയായിരുന്നു.
“ആഹ്… അമ്മേ… തരുൺ… മ്മ്മ്…” – അവന്റെ ഓരോ തള്ളലിലും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഈ സീൽക്കാരം പുറത്തു വന്നു. ആദ്യത്തെ മുറിവിന്റെ നീറ്റൽ മാറിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ സ്പർശനം നൽകുന്ന പുതിയ സുഖം അവളെ തളർത്തിക്കളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഓഹ്ഹ്… പതുക്കെ… ആഹ്… നിർത്തല്ലേ…” – വേദന കൊണ്ട് അവൾ അവനെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ആ സുഖം നൽകുന്ന ലഹരിയിൽ അവനെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിക്കാനാണ് അവളുടെ ശരീരം വെമ്പിയത്.
മ്മ്മ്മ്… ഹാ… തരുൺ… ഇത്… ഇത് മതി…” – അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ താളം തെറ്റിയിരുന്നു. ഓരോ തവണ അവൻ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും അവൾ തന്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളച്ച് ഒരു ദീർഘമായ നിശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വിട്ടു.
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന ആ വിറയാർന്ന ശബ്ദങ്ങൾ തരുണിനെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തനാക്കി. അവൻ തന്റെ വേഗത അല്പം കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിലായി.
“തരുൺ… ആഹ്… എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്തോ സംഭവിക്കുന്നു… മ്മ്മ്മ്…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ആ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഒരു പ്രണയഗീതം പോലെ ആ രാത്രിയിൽ അലയടിച്ചു. വേദനയുടെ നീറ്റൽ പതുക്കെ പതുക്കെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെ സുഖമായി മാറുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളും തരുണിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിനും താളം നൽകി.
