അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ ആ വലിയ അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകപ്പെടുന്നത് വരെ അവൻ കാത്തുനിന്നു. അവളുടെ പേശികൾ പതുക്കെ അയയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും അതിജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഓരോ തവണയും അവൾ വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ അവൻ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളെ ശാന്തയാക്കി.
തരുണിന്റെ പൗരുഷം പകുതിയോളം ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ആ കന്യകാത്വം തീർത്ത ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ബാക്കി ഭാഗം കടത്തുക എന്നത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായി മാറി. തരുണിന്റെ ആയുധം ഓരോ തവണയും മുന്നോട്ട് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ധ്വനി അനുഭവിക്കുന്ന വേദന വിവരണാതീതമായിരുന്നു.
“അമ്മേ… ഓഹ്ഹ്ഹ്… തരുൺ… വേണ്ട… വേദനിക്കുന്നു!” ഓരോ ഇഞ്ചും ഞെരുങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ വേദനയാൽ പുളഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകൾ ശയ്യയിലെ വിരിപ്പിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു, നഖങ്ങൾ വിരിപ്പിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
വേദനയുടെ ആ സ്വരം കേട്ട് തരുൺ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന മുഖം കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.വേദനയുടെ തീക്ഷ്ണത അവൻ അല്പം കൂടി ബലം പ്രയോഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ധ്വനി ആഞ്ഞൊന്നു പിടഞ്ഞു.
“അമ്മമ്മേ…” എന്ന അവളുടെ നേർത്ത തേങ്ങൽ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. ആ പൗരുഷത്തിന്റെ വലിപ്പവും അവളുടെ നൈർമ്മല്യവും തമ്മിലുള്ള ആ വലിയ പോരാട്ടത്തിൽ അവൾ തളർന്നുപോയിരുന്നു.തരുണിന്റെ സാന്ത്വനം: “ധ്വനി… എന്റെ പ്രാണനേ… ഇതാ കഴിഞ്ഞു…
സാഹിത്യം.. one of the goated writer.