എൽ ഡൊറാഡോ 8 [സാത്യകി] 767

ഞാൻ അപ്പോളാണ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഞാൻ ചെരുപ്പ് ഇടാതെ ആണ് അവിടുന്ന് ഓടിയത്. അലനും ഇട്ടിട്ടില്ല. വീട്ടിൽ കയറിയപ്പോ ഒരു മാന്യതക്ക് ചെരുപ്പ് അവിടെ ഊരി ഇട്ടിരുന്നു. അതാണിപ്പോ പണിയായത്

 

‘ഞാനും എടുത്തില്ല.. പോട്ടെ പുല്ല്..’

അലൻ പറഞ്ഞു

 

‘എന്റെ നല്ല ചെരുപ്പാ.. വേറെ ഇല്ല..’

ഞാൻ പറഞ്ഞു. ആ ചെരുപ്പ് എനിക്ക് അവനെ പോലെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവന്റെ സാഹചര്യം അല്ല എന്റേത്.. ഞാൻ കുറേ വിളിച്ചിട്ടും പേടി കാരണം അവൻ ചെരുപ്പ് എടുക്കാൻ വന്നില്ല. ഒടുവിൽ അവനെ അവിടെ നിർത്തി ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി ചെരുപ്പ് എടുക്കാമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

 

അവനെ പോലെ തന്നെ എനിക്കും നല്ല പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു അങ്ങോട്ട്‌ തിരിച്ചു ചെല്ലുന്നത്. പക്ഷെ വേറെ വഴി ഇല്ല. ഇനി രണ്ട് തെറി കൂടുതൽ കേട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല. ചെരുപ്പ് കിട്ടിയാൽ മതി. ആ ചിന്തയിൽ ഞാൻ തിരിച്ചു നടന്നു. വീട് അടുക്കുന്തോറും എന്റെ പേടി കൂടി കൂടി വന്നു.

 

വീടിന്റെ അടുത്തെത്തി ഞാൻ കുറേ നേരം മറഞ്ഞു നിന്നു. ആ ചേച്ചി അകത്തു ആയിരിക്കും. അനക്കം ഒന്നുമില്ല. ചെരുപ്പ് വീടിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ കിടപ്പുണ്ട്. അലന്റെയും ഉണ്ട്. പെട്ടന്ന് അത് എടുത്തോണ്ട് ഓടാം. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.. പിന്നെ അധികം നേരം അവിടെ ആലോചിച്ചു നിന്നില്ല. ഞാൻ വേഗം മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.. ഓടി വന്നു ചെരുപ്പ് കാലിൽ ഇട്ടു. പെട്ടന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നുമൊരു വിളി ഞാൻ കേട്ടത്

 

‘ഡാ….’

ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി.. ആ ചേച്ചി തന്നെ.. പിൻവശം വഴി വന്നതാണ്. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ടുമില്ല.. ആകെ പേടിച്ചു പോയ ഓടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ആണ് ചെരുപ്പ് മുഴുവൻ ആയി കയറ്റിയിട്ടില്ല എന്ന് മനസിലായത്. എന്റെ ഓട്ടം പാളി.. ഞാൻ മൂഞ്ഞി കുത്തി വീടിന്റെ പടിയിലേക്ക് വീണു

The Author

സാത്യകി

138 Comments

Add a Comment
  1. ആരാധകൻ

    അടിപൊളി കഥയാണ് ആശാനെ… അധികം വൈകിപ്പിക്കല്ലേ…

    1. ആരാധകൻ

      റോക്കി പോലുള്ള ഒരു ഐറ്റവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *