എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി [ഹസ്ന] 164

​ടൗണിലുള്ള ആ പ്രമുഖ ഹോട്ടലിന്റെ പേരും റൂം നമ്പറും അതിൽ വ്യക്തമായി എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. സത്യമെന്താണെന്ന് സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ട് ബോധ്യപ്പെടുക തന്നെ വേണം. ഞാൻ വേഗം ഷർട്ടും എടുത്തിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

​നെഞ്ചിലെ അമിതമായ മിടിപ്പോടെയാണ് ഞാൻ ടൗണിലേക്കുള്ള ബസ്സിൽ കയറിയത്. വണ്ടിക്കുള്ളിലിരിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഭയം എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. “എന്റെ ചിന്തകൾ വെറും തെറ്റായ ധാരണകൾ മാത്രമാകണമേ, അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മോശമായി ഒന്നും കാണരുതേ” എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

​അരമണിക്കൂറിലെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം ബസ്സ് ടൗണിലെത്തി. ഞാൻ അവിടെയിറങ്ങി ആ വലിയ ഹോട്ടലിന് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. വലിയ ആഡംബരമുള്ള ഒരു കെട്ടിടമായിരുന്നു അത്. ഹോട്ടലിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തണുത്ത എസിക്കാറ്റ് എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. പക്ഷേ, എന്റെ ഉള്ളം വല്ലാതെ പുകയുകയായിരുന്നു.

​ഞാൻ പതുക്കെ റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ യൂണിഫോം ധരിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ : “എക്സ്ക്യൂസ് മി… ഇവിടെ റൂം നമ്പർ 302-ൽ ശാലിനി എന്ന പേരിൽ ആരെങ്കിലും ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?”

​ആ പെൺകുട്ടി എന്നെ മുകളിൽnone താഴെയും ഒന്നു നോക്കി, പിന്നീട് കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്ക് നോക്കി വിവരങ്ങൾ തിരയാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോൾ ഒരു മട്ടുമില്ലാതെ ഇടിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

​റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് : “അതെ, റൂം നമ്പർ 302 ‘ടെക് ഇന്നൊവേഷൻസ്’ എന്ന കമ്പനിയുടെ പേരിൽ ബുക്ക് ചെയ്തതാണ്. ശാലിനി മാഡം അവിടെയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?”