എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി [ഹസ്ന] 164

​കമ്പനിയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി, അത് അമ്മ ജോലി ചെയ്യുന്ന അതേ ഐടി കമ്പനി തന്നെയായിരുന്നു.

​ഞാൻ : “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ അമ്മയെ കാണാൻ വന്നതാ.”

​അത്രയും പറഞ്ഞ് ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഞാൻ ലിഫ്റ്റിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മൂന്നാം നിലയുടെ ബട്ടൺ അമർത്തുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റ് മൂന്നാം നിലയിലെത്തി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ നീളമേറിയ ഒരു കോറിഡോറാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. ഇരുവശത്തുമായി റൂം നമ്പറുകൾ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

​ഞാൻ പതുക്കെ നടന്ന് 302 എന്ന നമ്പറുള്ള റൂമിന് മുന്നിലെത്തി. വാതിൽ പൂർണ്ണമായും അടഞ്ഞിരുന്നില്ല, അല്പം ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

​ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ തരിച്ചിരുത്തിക്കളഞ്ഞു.

​റൂമിനുള്ളിലെ വലിയ മേശപ്പുറത്ത് ലാപ്ടോപ്പും കുറെ ഫയലുകളും നിരത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ അപ്പുറത്തായി ഒരു കസേരയിൽ അമ്മയുടെ കമ്പനിയിലെ മാനേജർ രാഹുൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ തൊട്ടടുത്ത് ഫയലുകൾ ഓരോന്നായി കാണിച്ച് എന്തൊക്കെയോ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത് അവരുടെ ഭാവങ്ങളിലേക്കാണ്. രാഹുൽ സാർ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മയുടെ തോളിലും കൈകളിലും വളരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തൊടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ അതിനെയൊന്നും എതിർക്കാതെ, ഒരു പ്രത്യേക പുഞ്ചിരിയോടെ അയാളോട് ചേർന്നുനിന്ന് സംസാരിക്കുകയാണ്.