എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് യാത്ര പറയുന്ന നേരം അവൻ ബാലചന്ദ്രൻ കാണാതെ സന്ധ്യയെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കാതോരം ചേർത്തുവെച്ചു. “ഞാൻ അവിടെ ചെന്നിട്ട് വിളിക്കാം… ” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. ആ ശ്വാസം സന്ധ്യയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയലായി പടർന്നു. തിരികെ വരുമ്പോൾ രാഹുലായിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചത്.
സന്ധ്യ മുൻസീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ അമിതമായി മദ്യപിച്ച് പുറകിലെ സീറ്റിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു. ആ നീണ്ട യാത്രയിൽ സന്ധ്യയും രാഹുലും തമ്മിൽ ദീർഘനേരം സംസാരിച്ചു. അർജുന്റെ പഠനത്തെക്കുറിച്ചും അവന്റെ കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ രാഹുൽ സന്ധ്യയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷ്മമായ സൂചനകൾ നൽകിത്തുടങ്ങി. രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ അർജുൻ നേരത്തെ തുടങ്ങിവെച്ച ആ ‘Recognition’-ന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നു.
“സന്ധ്യാന്റി… അർജുൻ ഭാഗ്യവാനാ. ഇത്രയും സപ്പോർട്ടീവ് ആയ, ഇത്ര ഭംഗിയുള്ള ഒരമ്മയെ കിട്ടിയത് അവന്റെ വലിയ ലക്കാ,” രാഹുൽ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സന്ധ്യയെ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കി. സന്ധ്യ ഒന്ന് ലജ്ജയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
രാഹുലിന്റെ നോട്ടം തന്റെ കഴുത്തിലേക്കും മാറിടത്തിലേക്കും പതിയുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുറത്തുള്ള ഒരു പുരുഷൻ തന്നെ ഇത്രത്തോളം ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നു എന്നത് സന്ധ്യയുടെ ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. താൻ വെറുമൊരു വീട്ടമ്മയല്ല, മറിച്ച് പുറംലോകം കൊതിക്കുന്ന ഒരു സൗന്ദര്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു.
