അതിലുപരിയായി, ബാലചന്ദ്രന്റെ രാത്രികാലങ്ങളിലെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കൂർക്കംവലി സന്ധ്യയുടെ ഉറക്കം പൂർണ്ണമായും കെടുത്തിയിരുന്നു.
ഒരു രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയായിട്ടും ഉറക്കം വരാതെ സന്ധ്യ അർജുന് സന്ദേശമയച്ചു: “അർജുൻ, എനിക്ക് ഒട്ടും ഉറക്കം കിട്ടുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ കൂർക്കംവലി ഇന്ന് വല്ലാതെ കൂടുതലാണ്. എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു.”
അർജുന്റെ മറുപടി ഉടനെ വന്നു: “അമ്മേ, ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? എന്തിനാ അവിടെ കിടന്ന് ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? ഉടനെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിക്കോ. അവിടെ എസി ഉണ്ട്, ആരും ശല്യം ചെയ്യാനുമില്ല. എനിക്കും അത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും.”
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ സന്ധ്യ ബാലചന്ദ്രനോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. “എനിക്ക് ഒട്ടും ഉറക്കം കിട്ടുന്നില്ല. അർജുന്റെ മുറിയിൽ എസി ഉണ്ടല്ലോ, ഞാൻ തൽക്കാലം അങ്ങോട്ട് മാറട്ടെ?” മദ്യത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ ബാലചന്ദ്രൻ അത് ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല.
“ശരി… നിനക്ക് അതാണ് സൗകര്യമെങ്കിൽ അങ്ങോട്ട് മാറിക്കോ,” അയാൾ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അന്നത്തെ ദിവസം ഉച്ചയോടെ സന്ധ്യ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളും അർജുന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റി. ആ മുറിയിൽ അർജുന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം അപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ അർജുന്റെ സ്വകാര്യ ലോകത്തേക്ക് പൂർണ്ണമായും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് സുരക്ഷിതബോധം നൽകി.
അർജുന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിയ ആദ്യത്തെ രണ്ടു ദിവസവും അവർ വാട്സാപ്പ് വഴി മാത്രമാണ് സംസാരിച്ചത്. “അമ്മേ, എനിക്ക് അമ്മയെ ഒന്ന് കാണണം, നമുക്ക് വീഡിയോ കോളിൽ വരാം” എന്ന് അർജുൻ പലവട്ടം ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും സന്ധ്യയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു മടി തോന്നി. “അയ്യോ വേണ്ടടാ” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അത് ഓരോ തവണയും ഒഴിവാക്കി. എന്നാൽ അർജുന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ നിർബന്ധം കൂടിയപ്പോൾ മൂന്നാം ദിവസം അവൾ സമ്മതിച്ചു.
