അവൾ വസ്ത്രങ്ങളുമായി ട്രയൽ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വാതിലിന് മുന്നിൽ വെച്ച് രാഹുൽ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ആന്റി… പതുക്കെ മതി. ആന്റി വരുന്നത് കാണാൻ ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ട്.” ഒരു പരപുരുഷൻ തന്റെ വസ്ത്രം മാറുന്നത് കാത്തുനിൽക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത സന്ധ്യയിൽ ആദ്യമായി ഒരു ചെറിയ ഉന്മാദം പടർത്തി.
ട്രയൽ റൂമിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ആ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചു നിന്ന സന്ധ്യയ്ക്ക് സ്വന്തം രൂപം കണ്ട് അത്ഭുതം തോന്നി. ശരീരത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ വേഷത്തിൽ താൻ ഇപ്പോഴും എത്രത്തോളം ഫിറ്റ് ആണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്ക്രീനിലൂടെ അവളെ കണ്ട അർജുൻ ആവേശഭരിതനായി.
“അമ്മേ… അത് മുറുകി നിൽക്കുന്നതല്ല, അതാണ് അതിന്റെ ഫിറ്റിംഗ്. അമ്മയുടെ ബോഡിക്ക് അത് ഭയങ്കരമായി ഇണങ്ങുന്നുണ്ട്. ആ മുടി ഒന്ന് അഴിച്ചിട്ട് നോക്കിയേ.” അർജുൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തപ്പോൾ അവൾക്ക് പ്രായം കുറഞ്ഞതായി തോന്നി. “അർജുൻ…
രാഹുൽ പുറത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അവനെ ഇത് കാണിക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത മടി,” സന്ധ്യ മന്ത്രിച്ചു. “അമ്മേ, രാഹുലിനെ പേടിക്കണ്ട. അവൻ അമ്മയെ സഹായിക്കാൻ വന്നതല്ലേ. ധൈര്യമായി പുറത്തിറങ്ങ്,” അർജുൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
സന്ധ്യ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ രാഹുൽ സ്തംഭിച്ചു നോക്കിനിന്നു. “ആന്റി… ഇത് സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്! ഇതിന്റെ കളർ ആന്റിക്ക് ഭയങ്കരമായി ചേരുന്നുണ്ട്,” രാഹുൽ പുകഴ്ത്തി. അർജുൻ സ്ക്രീനിലൂടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “കണ്ടോ അമ്മേ… രാഹുലിനും അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.” രാഹുൽ അടുത്തതായി ഒരു കടും നീല കുർത്ത സന്ധ്യയുടെ നേരെ നീട്ടി.
