എനിക്ക് അത് കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഇന്ന് നമ്മൾ ചിലവഴിച്ച ഈ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ ഓർമ്മ വരും,” രാഹുൽ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആ അപേക്ഷയിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രലോഭനം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സന്ധ്യ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
കഫേയിലെ തണുപ്പും സംഗീതവും ആസ്വദിച്ച ശേഷം അവർ ലുലു മാളിന്റെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു. രാഹുൽ വാങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങളുടെ കവറുകൾ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ വെച്ചു. സന്ധ്യ മുൻസീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. മാളിലെ ആഡംബരങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തെ തിരക്കിലേക്ക് കാർ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി.
യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ രാഹുൽ പാട്ടുകൾ ഒന്നും വെച്ചില്ല, പകരം അവൻ സന്ധ്യയോട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “ആന്റി… ഇന്ന് ശരിക്കും എൻജോയ് ചെയ്തോ?” രാഹുൽ ഡ്രൈവിംഗിനിടയിൽ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ചോദിച്ചു. “ഉണ്ട് രാഹുൽ. കുറെ കാലത്തിന് ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്നത്.
അർജുൻ നിർബന്ധിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതിനൊന്നും വരില്ലായിരുന്നു,” സന്ധ്യ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “അർജുൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ആന്റി. ആന്റി ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിക്കൂടേണ്ട ആളല്ല. ആന്റിയുടെ ഈ ചിരിയും ഈ ലുക്കും… ഇതൊക്കെ കാണാൻ ആളുകൾ വേണം,” രാഹുൽ വളരെ പതുക്കെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേകതരം ആഴമുണ്ടായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് സന്ധ്യയുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. അർജുന്റെ വീഡിയോ കോൾ ആയിരുന്നു അത്. “അമ്മേ…
വീട്ടിലെത്താറായോ? രാഹുൽ എങ്ങനെയുണ്ട്?” എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ സന്ധ്യ ക്യാമറ രാഹുലിന് നേരെ തിരിച്ചു. രാഹുൽ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി കൈവീശി പറഞ്ഞു, “ഡാ അർജുൻ… നിന്റെ അമ്മ ഇന്ന് ലുലുവിലെ താരം ആയിരുന്നു കേട്ടോ.” ഇതിനിടയിൽ സന്ധ്യയുടെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നത് കണ്ട അർജുൻ അത് മാറ്റാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
