അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം അവൾ കണ്ടു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മിനുസപ്പെടുത്തിയ തോളുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. “ഇന്ന് രാത്രി അമ്മയ്ക്ക് ഉറക്കമുണ്ടാകില്ല. സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നത് വരെ അമ്മ എന്റെ ഈ വന്യമായ സ്നേഹത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേരണം.”
അർജുൻ വൈൻ ഗ്ലാസ് മാറ്റിവെച്ച് സന്ധ്യയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. ആധുനികമായ ഹെയർ സ്റ്റൈലിൽ അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നതായി അവന് തോന്നി. അവൻ അവളുടെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. “അമ്മേ… നാട്ടിലെ ആ സന്ധ്യയല്ല ഇത്. എന്റെ മാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു.
അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. അർജുൻ പതുക്കെ അവളുടെ സിൽക്ക് വസ്ത്രത്തിന്റെ സ്ട്രാപ്പുകൾ തോളിൽ നിന്ന് മാറ്റി. സന്ധ്യ തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല.
പകരം, മകന്റെ ആ വന്യമായ ആവേശത്തിന് അവൾ സ്വയം വിട്ടുകൊടുത്തു. “അർജുൻ… അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു… നിന്റെ ഈ നോട്ടം എന്നെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. “അതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത് അമ്മേ. ആ ശ്വാസംമുട്ടലാണ് നമ്മുടെ ലഹരി. ഇന്ന് രാത്രി നമ്മൾ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും മായ്ച്ചു കളയും.” അർജുന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഉടലിലൂടെ വന്യമായ വേഗത്തിൽ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സമയം രാത്രി രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു. അർജുന്റെ സ്നേഹം ഇപ്പോൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ വന്യമായിരുന്നു. അവൻ സന്ധ്യയെ സോഫയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. “അമ്മേ… ഈ ഉടൽ എന്റേതാണ്. ഞാൻ കൊതിച്ചതുപോലെ മിനുസപ്പെടുത്തിയ, ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ രൂപപ്പെടുത്തിയ എന്റെ മാത്രം സ്വന്തം,” അർജുൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ പരുക്കനായി മന്ത്രിച്ചു.
