ഡിന്നറിനായി ഒരുങ്ങി വന്ന ഗീതു വീണ്ടും ദേവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. നേരിയ നീല നിറത്തിലുള്ള, ശരീരത്തോട് ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു ഈവനിംഗ് ഡേറ്റിംഗ് ഡ്രസ്സായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പറന്നു നടന്നു. മേശപ്പുറത്ത് കത്തുന്ന മെഴുകുതിരികളുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ സുന്ദരമായി തോന്നിപ്പിച്ചു.
അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി ആ കാൻഡിൽ ലൈറ്റ് ഡിന്നറിനായി ഇരുന്നു. പശ്ചാത്തലത്തിൽ കായലിലെ ഓളങ്ങളുടെ നേരിയ ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ ഗീതുവിന്റെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി പിടിച്ച് ദേവൻ പ്രണയത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം, ദേവൻ കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ വെൽവെറ്റ് ബോക്സ് എടുത്തു പുറത്തുവെച്ചു. അത് തുറന്നപ്പോൾ അതിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വജ്രമോതിരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
”ഗീതു… നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതിന് ശേഷമാണ് ഞാൻ പൂർണ്ണനായത്. ഇനി ഒരു നിമിഷം പോലും നിനക്കൊരു വിഷമമുണ്ടാക്കാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല. നീ എന്നും എന്റെ മാത്രമായിരിക്കണം,” ദേവൻ പ്രണയാർദ്രമായി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഗീതുവിന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞുതുമ്പി. ദേവൻ പതിയെ ആ മോതിരമെടുത്ത് അവളുടെ വിരലിൽ അണിയിച്ചു. ഗീതു എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് ദേവന്റെ മടിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ഇട്ട് അവനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
ദേവൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ച്, മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വീണ്ടും ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിൽ അവരുടെ ആത്മാവുകൾ ഒന്നാകുന്നതുപോലെ തോന്നി. കായൽക്കാറ്റും രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും അവരുടെ ആ സുന്ദരമായ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായി നിന്നു.
