ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ] 766

സകല കടിഞ്ഞാണുകളും പൊട്ടിത്തെറിച്ച സമയം..!!! ഞാനാ ഗന്ധം ആഞ്ഞുവലിച്ചു കയറ്റിക്കൊണ്ട് വായ പിളർത്തി കൊഴുപ്പൂറിയ പാന്റിയോടെ ആ പൊള്ളിനിൽക്കുന്ന നെയ് മുറ്റിയ പൂറ് ആർത്തിയോടെ മൊത്തിയെടുത്തു…..!

“ഊഹ്ഹ്.. ചേട്ടായി ….”

ഒരു ആർത്തനാദത്തോടെ പുളഞ്ഞു തുള്ളിക്കൊണ്ട് അവളെൻ്റെ മുടി വലിച്ചു പറിച്ചു കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് വലിച്ചു….!

ചൂടുള്ള സൂപ്പ് കുടിക്കുന്ന ‘ശർർ ‘ ശബ്‌ദത്തോടെ അവളുടെ മദക്കൊഴുപ്പ് വലിച്ചുറ്റി കുടിക്കുകയായിരുന്ന ഞാൻ വേദനയെടുത്ത് വായ പിളർന്നു പോയി….!

ആ നിമിഷം അവളെൻ്റെ പിടി വിടുവിച്ച് പിന്നിലുള്ള കല്ലിലേക്ക് നില തെറ്റി ഇരുന്നുപോയി…..!

പാവാടയിൽ നിന്നും തല പുറത്തായപ്പോഴാണ് ഞാനവളുടെ അവസ്ഥ കാണുന്നത്…!

മുഖമാകെ ചുവന്നു തുടുത്ത് പോയിരിക്കുന്നു. മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ വിയർപ്പുമണികൾ ഉരുണ്ടുകൂടി നിൽപ്പുണ്ട്. ചുണ്ടുകൾ തുടുത്ത് പഴുത്ത തക്കാളി പോലെ മലർന്നും….ആ വെണ്ണ പോലുള്ള ശരീരം കഠിനമായ ഏതോ വ്യാധി ബാധിച്ചപോലെ തളർന്ന് തൂങ്ങിയും…ആകെ ചവിട്ടിയരച്ച റോസാപ്പൂ പോലെയുള്ള കോലം..!

പാതിയടഞ്ഞ് തളർന്ന കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും അണയാത്ത വികാരജ്വാലകൾ പാളിയുയർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചെന്നീർ ചാലുകൾ വീണ ആ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെന്നെ ദയനീയമായി നോക്കി….!

“ചേട്ടായി..എനിക്ക് പേടിയാകുവാ..!”

തിണർത്തു തൂങ്ങിയ ചുണ്ടുകൾ മലർത്തിക്കൊണ്ട് അവളൊന്നു വിതുമ്പി….!

ഞാൻ എണീറ്റ് ചുണ്ടുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് മടക്കി പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്ന മദജലക്കൊഴുപ്പ് നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ ഇരുതോളിലും പിടിച്ചുയർത്തി….!