“അല്ല നായ കുറുകെ ചാടിയതാ… കണ്ട പാടെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു..”
നവാസ് അവരോട് നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് യാത്രയാക്കി…
“ഇക്കാക്കാ…??
പാത്തുന്റെ ദയനീയ വിളി കേട്ടവൻ അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു… കവിളിൽ മെല്ലെ തലോടി കൊണ്ട് നവാസ് പറഞ്ഞു…
“സാരല്ല… ഭാഗ്യം കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു…”
“ഉമ്മ…??
“പറഞ്ഞിട്ടില്ല അതാ പേടി…”
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി…
“ഹേയ്… ഞാനില്ലേ കട്ടക്ക് കൂടെ … ഒന്ന് രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് ഇത് മാറും…”
അത് അവൾക്ക് ഉറപ്പുള്ള കാര്യമായിരുന്നു… ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് നടത്തിയിട്ടെ ബാക്കി കാര്യമുള്ളു … പിന്നെ അങ്ങോട്ട് കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു പെട്ടെന്ന് തന്നെ സർജറി കഴിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് മാറ്റി… ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ചും നവാസിനെയും പാത്തുനേയും ഉമ്മ നല്ല പോലെ ചീത്ത വിളിച്ചു…
എല്ലാം കേട്ട് കരഞ്ഞത് അല്ലാതെ പാത്തു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല… ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് എല്ലാവരും കേൾക്കെ ഉമ്മാടെ തെറി കേട്ടപ്പോ അവനും വല്ലാതായി…
“ആരു നോക്കും ഇവളെ…??
അതുകൂടി കേട്ടപ്പോ നവാസ് ഉമ്മാട് പറഞ്ഞു…
“ഉമ്മ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കോ.. ”
“എനിക്ക് ഗുളിക തിന്നാനുള്ള സമയമായി…”
“ഞാൻ വണ്ടി വിളിക്കാം ഉമ്മ പൊയ്ക്കോ…”
പാത്തു ഇക്കാനെ ദയനീമായി നോക്കി കിടന്നു… ഉമ്മയെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു വിട്ട് നവാസ് പാത്തുന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു…
“എങ്ങനെ ഉണ്ട്.. വേദന കുറവുണ്ടോ…??
“കുത്തി പൊളിക്കുന്ന പോലെ ഇക്കാക്കാ…”
“ഫുഡ് കഴിച്ച ഗുളിക ഉണ്ട് മാറും…”
കുറെയധികം ഫോട്ടോകൾ ഞാൻ ആഡ് ചെയ്തിരുന്നു ഓരോ ഭാഗത്തും ഒന്നും വന്നില്ല ??