കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ] 123

വാഹിദിൽ നിന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ആക്രോഷം ഉയർന്നു. അലറിക്കൊണ്ട് മീനാക്ഷിയുടെ മനോഹരമായ പൂറ്റിലേക്ക് ആ മാരക ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് ശുക്ലം അഗ്നിപാർവ്വത സ്ഫോടനം പോലെ ചീറ്റി തെറിച്ചു. പേമാറിയിൽ കാട്ടുകുളം കരകവിയുന്നത് പോലെ പൂറിൽ നിന്ന് വെളുത്ത പതയും കുഴമ്പ് പരുവമുള്ള കട്ടിയുള്ള ശുക്ലവും കുണ്ണയുടെ ചലനത്തിനൊപ്പം പുറത്തേക്ക് ചാടി. മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞുയർന്നു വാഹിദിനെ ആഞ്ഞു പുൽകി അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ സ്നേഹത്തോടെ കടിച്ചു. പതിയെ പതിയെ ചലനം നിലച്ചു രണ്ടുപേരും വിയർത്തു നനഞ്ഞു കിതച്ചു. ഒരിക്കലും കൈവിട്ട് പോകാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്തൊരു നിധി കിട്ടിയത് പോലെ മീനാക്ഷി അവനെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കാലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു അരക്കെട്ട് അവന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് അമർത്തി കുണ്ണയെ പൂറുകൊണ്ട് വിഴുങ്ങി കണ്ണടച്ചിരുന്നു.

വാഹിദിൽ നിന്ന് പിടഞ്ഞുമാറാനോ, തന്റെ മാനം സംരക്ഷിക്കാൻ വാഹിദിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി ശബ്ദമുയർത്താനോ തോന്നാതെ, കാമത്തിന്റെ നിസ്തുലമായ സംതൃപ്തിയിൽ, അദമ്യമായ ആത്മനിർവൃതിയിൽ, പാതി കൂമ്പിയ കണ്ണിലൂടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു തളർന്നിരുന്നുകൊണ്ട്, തങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന മാളവികയെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ മാത്രമേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. മീനാക്ഷി അവളെ നോക്കി മോഹലസ്യത്തിൽപെട്ടവളെ പോലെ, മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ ഒന്ന് മന്ദഹസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

(അദ്ധ്യായം 11)