കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ] 123

ചെറിയ അരിശത്തോടെ മാളവിക മുഖം വാഹിദിനുനേരെ കാണിച്ചിട്ട് തനിക്കും വേണമെന്ന രീതിയിൽ കുനിച്ചു കാണിച്ചു. മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്ത് വിശാലമായൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

ആയിക്കോളൂ, ഞാൻ ശരിയാക്കിത്തരാം എന്ന രീതിയിൽ അവർ വാഹിദിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ രണ്ടാനമ്മയോട് വല്ലാതെ സ്നേഹം തോന്നി. അപ്പോഴേക്കും വിയർത്തു തളർന്നു മഞ്ജരി കിടപ്പ്മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് മീനാക്ഷിയും മാളവികയും പരസ്പരം നോക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എല്ലാവരോടും കുശലം പറഞ്ഞ് വാഹിദ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ റോഡ് വരെ മാളവികയും ഒപ്പം കൂടി. റോഡിലൂടെ ഒരു കറുത്ത ബൊലേറോ പറഞ്ഞുപോയി. വിൻഡോ ക്ലാസ്സുകളിൽ കറുത്ത സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ചതിനാൽ അതിൽ ആരാണെന്ന് വാഹിദിനു കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. അവൻ നടവഴിയിൽ നിന്ന് റോഡിലേക്കിറങ്ങി.

“ഇനിയെന്നാ ചേട്ടാ വീട്ടിലേക്ക്.?” മാളവിക കുശലം ചോദിച്ചു. അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിലും ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു വന്നു. ജാസ്മിന്റെ അതേ ഇനത്തിൽ പെട്ട പെണ്ണ്. അതേ ശരീരം, അതേ ഉയരം. നിറം അല്പം വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് മാത്രം.

ജാസ്മിൻ മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തു ചുവന്നിട്ടാണെങ്കിൽ മാളവിക ഇരു നിറമാണ്. ഇളം ഗോതമ്പിന്റെ നിറം. ഉറച്ച വടിവുള്ള ശരീരം. അധികം വലിപ്പമില്ലാത്ത മുലകൾക്ക് ഭംഗിയുണ്ട്. അധികം വണ്ണമില്ലാത്ത തുടകളും പുറത്തേക്ക് വളഞ്ഞു തള്ളി നിൽക്കുന്ന ഉഗ്രൻ അരക്കെട്ടും. നല്ല പെരുമാറ്റവും സംസാരവും സ്വഭാവവും.