“ചേട്ടാ, ഈ മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമറും വച്ച് ഇങ്ങനെ കള്ളച്ചിരി പാസാക്കല്ലേ. എന്നും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനു വീട്ടിൽ വന്നൂടെ.? എന്തിനാ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് കഴിക്കുന്നത്.” മാളവിക വളച്ചുകെട്ടി കാര്യം പറയുകയാണെന്നു വ്യക്തം.
“എന്നും വന്നു ഇഡ്ഡലി തിന്നാൽ എങ്ങിനെ ശരിയാകും. നമ്പർ വാങ്ങിയില്ലേ ഇയാൾ.ഇഡ്ഡലി ചൂടാകുമ്പോൾ വിളിച്ചാ മതി, ഞാൻ വന്നു ചട്ണിയും കൂട്ടി വയർ നിറയെ തിന്നോളാം. പോരെ?”
അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ വാഹിദിന്റെ ചുണ്ടിൽ അവന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ കള്ളച്ചിരി തെളിഞ്ഞു. മാളവിക ആ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അശ്ലീലരസം മനസ്സിലായപ്പോൾ മാളവിക ആകെ നാണിച്ചു കോൾമയിർ കൊണ്ടു. അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കമുണ്ടായി, മാറിടം ഒന്ന് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
“കൂടെക്കൂടെ വിളിക്കും. ഇഡ്ഡലിക്ക് തീയിട്ടേച്ചു പോകുവല്ലേ, ഇറക്കിവെക്കാൻ സഹായിച്ചേ പറ്റൂ.” ചെറിയൊരു കിതപ്പിൽ കള്ളച്ചിരിയോടെ മാളവിക അതേ പോലെ തിരിച്ചടിച്ചു.
വാഹിദ് അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് വന്നവഴിയേ നടന്നു കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. മുൾനാമ്പുകളും പുല്പടർപ്പും കാലുകൊണ്ട് ചവുട്ടിയൊതുക്കി അവൻ ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി അല്പം തുറസ്സായ ഒരു ഭാഗത്തെത്തി. നിലത്തു കാൽപ്പാടുകൾ കാണാനില്ലെങ്കിലും കരിയിലകളും ചുള്ളികമ്പുകളും ചവുട്ടിയരച്ചത് കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവിടെയാവണം അവർ പരസ്പരം പങ്കുവച്ചത്.
ആ വെപ്രാളത്തിൽ ചവുട്ടിയരച്ചതാവും ഈ കാണുന്നതൊക്കെ. വാഹിദ് സൂക്ഷമമായി ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ചെറുമരങ്ങളും ഇടത്തരം വൃക്ഷങ്ങളും വളർന്നു സമാന്യം ഇടതൂർന്ന കാടുമൂടിയ പുറമ്പോക്ക് സ്ഥലമാണ്. പകൽ സമയത്തുപോലും ആർക്ക് വേണമെങ്കിലും മറഞ്ഞിരിക്കാം.
