കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ] 123

കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി കഴിഞ്ഞു മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ വലതു ഭാഗത്തു വലിയൊരു പാറ. ഒരു ചെറിയ കുന്ന് പോലെ അത് നിവർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഉറച്ച തരിശു പ്രദേശമായ പ്രതലത്തിൽ ഒരു കറുത്ത ഭൂതത്തെ പോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന പാറ നിൽക്കുന്ന പറമ്പിലേക്ക് താൻ നിൽക്കുന്ന പറമ്പിന്റെ അതിരിലായി വീതിയുള്ള ഒരു നാട്ടു പാത. അതാവണം നാണി മുത്തശ്ശിയുടെ വീടിനടുത്തു നിന്ന് പാറത്തൊടി തറവാട്ടിലേക്കുള്ള വഴി.

വാസു കാരണവരും അയാളുടെ കാളവണ്ടികളും പരിവാരങ്ങളും സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വഴി. ഒരുകാലത്ത് ജനസമ്പർക്കം സജീവമായിരുന്ന ഒരേയൊരു വഴി. അവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്ന് തുടങ്ങി.

ആ വഴി റോഡിലേക്ക് ചെന്നിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ഏതാനും അടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതും പിന്നിൽ എവിടെയോ നിന്ന് ഒരു മൃഗത്തിന്റെ മുരൾച്ച കേട്ടത് പോലെ അവന് തോന്നി. തന്റെ വലത് ഭാഗത്താണ് കാട്ടിട വന്ന് അവസാനിക്കുന്നത്. ആ ഭാഗത്തു നിന്നല്ല കെട്ടിരിക്കുന്നത്, പിന്നിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ്. അവൻ മിന്നായം പോലെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.

ശൂന്യം.! ഒന്നും കാണാനില്ല..!

തോന്നിയതാകുമെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് വാഹിദ് തിരിഞ്ഞു രണ്ടുമൂന്നടി നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും പിന്നിൽ നിന്ന് ആ മുരളുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവൻ വീണ്ടും വെട്ടിതിരിഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷേ പരിസരം ശൂന്യം.! ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു നിന്നതിനു ശേഷം വാഹിദ് പറമ്പിന്റെ തിണ്ടിൽ ചെന്ന് കാടിന്റെ അകത്തേക്ക് നോക്കി.

അപ്പോഴും കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ശബ്ദം അവിടെനിന്നായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ താൻ ശബ്ദം ശ്രദ്ധിക്കുന്ന സമയത്ത് അത് നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വാഹിദ് ആശങ്കയുടെയും അങ്കലാപ്പിന്റെയും മുഗ്ദസന്ധിയിൽ കുറച്ചുനേരം ആ വിജനമായ പറമ്പിലെ മൂകതയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. പിന്നെ വേഗം നടന്നു. പറമ്പിന്റെ അതിരിൽ എത്തിയിട്ട് വഴിയിലേക്ക് ഇറാൻ നേരം ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു.!