കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 5 [ലസ്റ്റർ] 197

“ഒഹ്ഹ്ഹ്ഹ്.. ഞെരിക്ക്.. ഇറുക്കി ഞെരിക്ക് പൂറിമോളെ..”!!

പിടിച്ചു നിർത്താൻ കഴിയാത്ത വികാരത്തിന്റെ അവസാന മുഹൂർത്തത്തിൽ സർവ്വ ശക്തിയും ചോർന്ന് കോരന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് ചുടുജലം ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. കട്ടിയുള്ള മുഴുത്ത ശുക്ലം തന്റെ മൃദുലമായ ഉൾമാംസത്തിൽ പൊള്ളിച്ചതും സർവ്വ നിയന്ത്രണവും നഷ്ടപ്പെട്ട മാലതി ഭ്രാന്തിയെ പോലെ കിടന്ന് കരഞ്ഞു. വെള്ളം പോയിട്ടും അവൾ നൽകിയ സുഖത്തിന്റെ രസം കളയാൻ മനസ്സ് വരാതെ കോരൻ മാരകമായ ശക്തിയിൽ ഉറക്കെ കാറിക്കൊണ്ട് ആഞ്ഞു കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“ആആഹ്..മതി മതി..അയ്യോ അവിടെ തൊടല്ലേ..ആആആആ.ഹ്ഹ്ഹ്..”!

സർവ്വ നിയന്ത്രണവും കൈവിട്ട്, രതിമൂർച്ചയുടെ അസഹ്യമായ വേദനയും സുഖവും കൊണ്ട് പൊട്ടിതകർന്നു മാലതി അലറി. മലദ്വാരം വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് വിഞ്ഞു മുറുകി. നട്ടെല്ലുവഴി തലച്ചോറിലേക്ക് ഉന്മാദത്തിന്റെ ഭ്രാന്തമായ അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനത്തിന്റെ ചോദന പാഞ്ഞുകയറി,

ഒരു മഹാ വിസ്‌ഫോടനത്തിന്റെ ആസുര വെപ്രാളത്തിൽ അവൾ ഞെളിപിരി കൊണ്ടു വിറച്ചു. ശരീരമാസകലം വലിഞ്ഞു മുറുകി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു വാ പിളർന്നു പൂറ് മുന്നോട്ട് തള്ളി കോരന്റെ ഓരോ അടിയിലും പ്രകമ്പനം കൊണ്ട് മാലതിയുടെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ രതിമൂർച്ചയുടെ കാട്ടുതീ എരിഞ്ഞു.

“ആഹ്..മതീഹ്ഹ്…ഹയ്യോ വേണ്ട ന്നേ..അആഹ്..”

അവൾ കോരന്റെ സഹനത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷം വരെ ആർത്തു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് വളഞ്ഞു കോരനെ അടക്കിപ്പുണർന്നു നിലവിളിച്ചും കൂകിയും സഹകരിച്ചു. ഒടുവിൽ ഒരു നീലിഴ പോലും അനക്കാൻ കഴിയാതെ കോരൻ കുണ്ണ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചു മാലതിയെയും കൊണ്ട് ചാക്ക് കെട്ടിലേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു. തണുത്തു വിറക്കുന്ന കർക്കിടക സയാഹ്നത്തിലും രണ്ടുപേരും വിയർത്തു കുതിർന്നു പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിതച്ചു. മഴ അപ്പോഴും കോരിച്ചൊരിഞ്ഞു പെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.