ലവ് ബൈറ്റ് 6 [കാവൽക്കാരൻ] 793

ഇവളെ ഞാൻ മുല്ലപ്പൂമ്പൊടിയേറ്റു കിടക്കും കല്ലിനുമുണ്ടാമൊരു സൗരഭ്യം എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചാൽ… ഇവൾ വെറും കരിങ്കല്ലല്ല, ഇടിവെട്ട് പാറയാണ്!

കണ്ണിൽ വന്ന വെള്ളമൊക്കെ ഞാൻ അപ്പൊത്തന്നെ വലിച്ചെടുത്തു കളഞ്ഞു. ഇനി സെന്റിമെൻസിന് ഇവിടെ യാതൊരു സ്ഥാനവുമില്ല. സീരിയൽ നായകന്മാരെപ്പോലെ ഇനിയും കരഞ്ഞുനിൽക്കാൻ എന്നെ കിട്ടില്ല എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. എന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടമൊക്കെ മാറി അവിടെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവം വന്നിരുന്നു.

“നീ എനിക്ക് ഇപ്പോ എത്ര അടി തന്നൂന്ന് നിനക്കറിയാമോ?” വളരെ ശാന്തനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

എന്റെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് അവളൊന്ന് അമ്പരന്നെങ്കിലും, വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലാതെ പഴയ ആ പുച്ഛം മുഖത്ത് വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു:

“രണ്ട് ! ഇമ്മാതിരി തെമ്മാടിത്തരം എന്റെയടുത്ത് കാണിക്കാൻ വന്നാൽ ഇനിയും തരും ഞാൻ!”

അത് കേട്ടതും ഞാൻ അവളെ നോക്കി പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരി പിന്നെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയുള്ള വലിയൊരു ചിരിയായി മാറി. എന്നെ രണ്ട് തല്ല് തല്ലിയിട്ട് പന്ന മോൾടെ വർത്താനം കേട്ടില്ലേ…

ഇനിയും ഇവളുടെ ഈ ഊമ്പിയ സംസാരം കേട്ട് നിന്നാൽ പിന്നേ ഞാനൊരു ഭർത്താവാണെന്ന് പറയുന്നതിൽ എന്തർത്ഥം….

ഇന്നത്തോട് കൂടി ഈ മാറ്റവൾടെ അഹങ്കാരം തീർത്തു കൊടുക്കണം. രണ്ടെണ്ണം കിട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ നന്നായിക്കോളും….

അനാവശ്യമായയതും ആവശ്യമായതും ഒക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നപ്പോൾ പിന്നേ ഞാൻ ഞാനല്ലാതെ ആവുകയായിരുന്നു….