ലവ് ബൈറ്റ് 8 [കാവൽക്കാരൻ] 87

 

“ഇവൻ ശരിക്കും ഒരു പാവമാണ്…”

 

അഭിയുടെ ആ ഷർട്ടിലെ മണം പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത് അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.

 

അവന്റെ ചോരയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, അവന്റെ ആ പേടിക്കും നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കും ഒക്കെ അവൾ ശരിക്കും അഡിക്റ്റ് ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ ഈ രൂപം കണ്ടിട്ടും, വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ അവൻ ഒരിക്കൽപോലും അവളെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല.

 

“ഇല്ല… അവന് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. അവനെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല. അവൻ എന്റേത് മാത്രമാണ്!”

 

മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ ഷർട്ട് പതുക്കെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ഇന്ന് അവനെ അധികം വേദനിപ്പിക്കരുത്. അവന് കഴുത്തിൽ വേദന എടുക്കാത്ത രീതിയിൽ, കുറച്ചു സ്നേഹത്തോടെ വേണം ഇന്ന് ചോര കുടിക്കാൻ എന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.

 

തന്റെ ഭർത്താവിനോടുള്ള ആ കൊച്ചു സ്നേഹത്തിൽ അവൾ അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് റൂമിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടത്. തന്റെ ഇര… അല്ല, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ വന്നിരിക്കുന്നു.

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വളരെ മനോഹരമായ, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

 

റൂമിലേക്ക് കയറുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് വാതിലിന് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട്, അഭിമന്യു സുമനൻ കൊടുത്ത ആ വിദേശ ഇലയിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു കഷ്ണം പിച്ചിയെടുത്ത് നന്നായി കൈവെള്ളയിലിട്ട് ഞെരടി.

 

ശേഷം സിനിമയിലൊക്കെ കാണുന്നതുപോലെ അത് നേരെ മൂക്കിലേക്ക് വെച്ച് ഒറ്റ വലിക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി!

 

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *