മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised] 64

“‘ഞാൻ വരാം. അച്ഛൻ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ’ എന്നവനോട് അഖില പറഞ്ഞു.

“നടന്നത് ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന മാനസിക സംഘർഷത്തിനിടയിൽ അവൻ കട്ടിലിൽ ചാരിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.

“മകൾ ഒരു നേർത്ത ഗൗൺ മാത്രം ഇട്ട് കടന്നു വന്ന്, കിടക്കയ്ക്കരികിൽ നിന്ന്, ആ ഗൗൺ മെല്ലെ അഴിച്ച് താഴെയിട്ട്, അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കവച്ച് കടന്നിരുന്ന്, അവന്റെ ആയുധത്തെ എടുത്ത് തലോടി, അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞ്, ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ തഴുകി, മെല്ലെ നാവ് അവന്റെ നാവിനെ തേടിയ ആ നിമിഷം.

“ഊർന്നുവീഴുന്ന ആ ഗൗണിനൊപ്പം അവന്റെ കണ്ണിനു മുമ്പിൽ ലോകത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു ശിൽപം അവൻ കണ്ടത്രെ. അവൻ നിർമ്മിച്ച അതുല്യമായ ശിൽപം!

“ആ കണ്ണുകൾ പ്രേമത്തോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളെ പൂട്ടിയ നിമിഷം. എല്ലാ ആശങ്കകളും മാഞ്ഞുപോയ നിമിഷം.

“അവന്റെ മകൾ തന്റെ ഇളം കൈകൾകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ ആയുധം പിടിച്ച് അവളുടെ കന്നിപ്പൂറിലേക്ക് വെച്ച് അമർന്നിരുന്ന നിമിഷം.

“രാജുവെന്ന ആ അച്ഛന്റെ കുണ്ണ, തന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയിലേക്ക് ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങി നിറഞ്ഞ് കയറിയ ആ അമൂല്യ നിമിഷം.

“തന്റെ പൊന്നുമകൾക്ക് വേദനിക്കുമോ എന്ന് രാജുവിന്റെ അച്ഛൻ മനസ് പിടഞ്ഞ നിമിഷം.

“അവൻ നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കണ്ണുകൾ അടച്ച്, അവളുടെ അച്ഛന്റെ ആയുധത്തെ തന്റെ കന്നിപ്പൂറ്റിൽ ഒളിപ്പിച്ചു, ആ സുഖകരമായ വേദനയിൽ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന്, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിച്ച്, ആ അരക്കെട്ടുയർത്തി, ഒന്നുകൂടെ താഴ്ത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇനി അച്ഛൻ എന്റെ മാത്രം എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കിയ ആ നിമിഷം.